Nadat we uit de jungle terug zijn gekomen hebben we de rest van de dag niks gedaan. De spierpijn van de steile hellingen ontwikkelde zich namelijk snel. In de jungle had Frank (uiteraard) aangepapt met de kok aldaar en afgesproken om de dag nadat we terug zouden komen een sort kookcursus te doen. We werden om 11.00 uur op gehaald en naar zijn huis gebracht. Een van de gidsen was er ook bij. Dat was maar goed ook, want de kok spreekt maar een beetje Engels en zijn vrouw al helemaal niet. We hebben alle gerechten gemaakt die we in de jungle ook kregen. Ayam Samur, Mashed potatoe, gebakken als een sort rosti, maar dan nog lekkerder, curry en sambal trassi. Frank heeft het meeste gemaakt en ik heb alles opgeschreven. Het was erg lekker en leuk! En aangezien het al de hele dag regende was het een mooi tijdsverdrijf. We hebben daarna nog foto’s van Nederland laten zien op de ipad en de dochters van de kok (en de kok zelf) Angry Birds laten spelen. We zijn ook weer verslaafd geraakt aan schaken, dus dat hebben we eigenlijk ‘s avonds gedaan.
Ons guesthouse ligt aan de rivier, aan de overkant van de rivier heb je allemaal picknickplaatsen. Vandaag, 2 december, zijn we eerst naar de markt geweest en toen we terug kwamen en net over de brug wilden lopen waren op die picknickplaatsen allemaal Indonesiers die ons riepen. Dus wij besloten daarheen te gaan. Ze waren aan het bbq- en. Het was een groep christenen van 1 kerkgemeenschap uit Medan. We kregen kip, vis en drinken. Er was 1 jongen die wel wat Engels sprak. Na weer veel foto’s en kleingeld in euro’s te hebben weggegeven zijn we op weg gegaan naar het feeding station van de Oerang Oetangs. We waren al wat laat en konden eigenlijk de weg niet zo goed vinden totdat we de kok weer tegenkwamen. Hij zou ons wel de weg laten zien. Hij liep het hele stuk met ons mee, en het was nog een behoorlijk stuk naar boven klimmen. We hebben 40 minuten moeten wachten tot er gelukkig een orang oetang kwam met baby om eten te halen. Je moet namelijk maar geluk hebben of er orang oetangs komen. Daarna hebben we nog een praatje gemaakt met een oude meneer van een winkeltje die zijn eigen handicrafts verkoopt. Nu zitten we in een sort van internetcafe, maar zonder internet want het regent in Medan. Dus typ ik in Microsoft Word. Hopelijk hebben we over een paar minuten wel internet. Morgen gaan we naar Berastagi, vulkaan beklimmen. De eerste uitdaging begint al bij het opstaan, we vertrekken namelijk om 8.30 uur… ? Ons volgende verhaal volgt dus daarna!
Nog een paar feitjes:
- De mannen roken hier echt bijna allemaal en veel (de gidsen ook in de jungle…)
- Hollandse invloeden hebben we tot nu toe vooral in de taal gemerkt: asbak, handdoek, gratis, korting
- We hebben al een paar keer een frietje met pindasaus in ons guesthouse gegeten (daar kan geen Hollandse pindasaus tegenop)












