Astrid schrijft:
Na een paar gezellige dagen in Kuala Lumpur zijn we naar Medan gevlogen, hoofdstad van Sumatra. Nadat we onze eerste miljoen hebben gepind kwam een mannetje naar ons toe die zich aanbood als taxichauffeur, met allerlei Hollandse resencies over zijn diensten als taxichauffeur en gids. Toen we bij het guesthouse waren hebben we nog even met hem gepraat (waarbij de vrouw van het guesthouse een paar keer bleef herhalen dat we niet met hem in zee moesten gaan; ze biedt zelf ook tours aan) hebben we toch besloten nog niks te boeken.

Vlakbij het guesthouse stonden een paar moslimmeisjes die Frank in het Duits (!) aansproken. Ze moesten voor hun Duitse les een interview houden :) Dus ik in mijn beste Duits (even wennen na een paar dagen Engels) antwoord gegeven en een hele fotosessie gehouden met alle mogelijke combinaties (zij waren met zijn 6-en…). We hebben ‘s avonds een rondje door de straat gelopen en verder eigenlijk niks. We hebben niet veel van Medan gezien, behalve veel verkeer en de moskee (eerste gebedsoproep om 4.30 uur…).

De volgende ochtend hebben we besloten dat we niet in Medan bleven en hebben meteen een tour geboekt naar Bukit Lawang. Bukit Lawang ligt aan de rand van Nationaal park Gunung Leuser. Er zit een Oerang Oetang centre waar de apen worden voorbereid op het leven in het wild en ze vervolgens worden teruggezet. Een uur nadat we de tour hadden geboekt zaten we in een luxe 4×4 en hebben we 96 km afgelegd in 3 uur, met dank aan het verkeer in Medan en alle bochten onderweg en ohja, niet te vergeten de staat van de weg.

Frank schrijft:
Aangekomen in Bukit Lawang worden we opgewacht door Anton die ons direct meeneemt over de brug naar de overkant van de rivier Sungai Bohorok, naar het Guesthouse Bukit Lawang Indah. De brug is niet meer dan een paar planken, en ik kom er met mijn rugzak alleen kruipend overheen.

Na een briefing over de trekking wandelen we een rondje door het knusse dorpje. Allemaal vriendelijke en vrolijke mensen en een prachtige omgeving.
De volgende ochtend de grote tassen in een locker en op pad met gids Baba en het Canadese stel Lulu en Louis. Een zeer straf begin en na amper tien minuten lopen we badend in het zweet hijgend achter Baba aan, de Jungle in.

Vrij snel horen we een hoop lawaai uit de bomen en jawel, daar is Mina, de beruchte Orang Oetang. Mina is de meest gevreesde maar tevens meest geliefde inwoner van Bukit Lawang. Door de jaren heen heeft ze zo’n 64 gidsen aangevallen en gebeten. De gidsen nemen het haar echter niet kwalijk want die geven de toeristen de schuld, die alle aanwijzingen om afstand te bewaren negeren. Ze is een van de eerste in het wild uitgezette Orang Oetangs van het park, na jaren van gevangenschap. Omdat ze eten verwacht van mensen kan ze agressief worden als ze dat niet krijgt. Natuurlijk komt ze erg dicht bij ons en kunnen we haar en haar baby een kwartier lang bewonderen en fotograferen.

Na nog een paar flinke heuvels krijgen we een hele berg vers fruit te eten van onze gids. We merken ook dat we te grazen zijn genomen door bloedzuigers. Astrid is er het ergst aan toe met 4 stuks. Onze mede oerwoudbezoekers vragen ons bezorgd of we geen pleister willen, volgens de gids kan het geen kwaad en heeft hij wel een middeltje van tabak. Daarna volgt weer een stevige wandeling, en dan Nasi Goreng op een verkoelende plek bij een stroompje. Dan nog de grootste ‘mama en papa’ berg op, en een vreselijk lange en steile afdaling naar de grote rivier, alwaar we ons kamp voor de nacht vinden.

We kunnen daar lekker zwemmen in rivier, en ‘s avonds wacht ons alweer een enorm (smakelijk) diner. We sluiten de dag af met een potje kaart en zowaar een heerlijk koud Bintang biertje!
De volgende ochtend wakker met niet een houten kont maar wel met een compleet houten lichaam door het dunne matje op de jungle vloer. Na een frisse duik en compleet ontbijt (koffie, thee, fruit, jungle club sandwich) nog even langs een waterval en dan weer terug raften naar Bukit Lawang.

Het was een leuk avontuur, de Orang Oetangs waren geweldig, de gids een grappenmaker, het bed vreselijk en het eten onvoorstelbaar. Zoals Baba zegt: Alles is mogelijk in de Jungle!