We zijn dus weer op weg gegaan met de slow-boat naar Luang Prabang. Hier kwamen we om 16.30 aan op 30 december. We hadden wat guesthouses uitgezocht uit de Lonely Planet waar we het eerst zouden gaan kijken. Maar al snel bleek (Luang Prabang is niet erg groot, maar veel guesthouses) dat we niet de enige waren! Alles leek wel vol te zijn… De jacht was dus geopend! Overal backpackers met hun dikke rugzakken en tuk tuk’s met toeristen erin die van guesthouse naar guesthouse rijden…Wij zijn gewoon maar is rond gaan lopen. Overal gevraagd, we hadden zelfs al bedacht, dat als er echt nergens plek was we maar in een tempel zouden gaan slapen. (Dit mag altijd, is nog goedkoop ook :-) Toen besloten we na 2 uur lopen maar is een luxe hotel binnen te stappen of ze een kamer hadden en hoe duur het is. Ze hadden sowieso geen kamer meer dus naar de prijs hebben we ook maar niet meer gevraagd… Gelukkig maar, want 60 dollar zou toch wel erg veel zijn.. Plotseling zagen we naast het hotel een guesthouse, waar ze (uiteraard leer de Aziaten kennen) nog maar 1 kamer hadden. Maar wel voor 30 dollar! (Gemiddeld kun je hier voor 5 – 7 dollar overnachten). Maar de kamer was best luxe (zelfs een tv!), hele nette badkamer met warm water en omdat er andere toeristen aan kwamen lopen hebben we maar snel ja gezegd. Uiteraard hadden ze voor de toeristen na ons ook nog een kamer… Ach, een leugentje om eigen bestwil, dat is hun kwaliteit!
De kamer was trouwens maar voor 1 nacht, dus we besloten om de volgende ochtend vroeg op te staan, de tassen daar even achter te laten en weer op zoek te gaan. Wat denk je? We lopen de straat uit, steken over, zien een guesthouse, lopen naar binnen, vragen een kamer en dan hebben ze er gewoon 1! Precies genoeg dus. Eigen badkamer, weer met warm water en dit keer voor maar 7 dollar (85.000 kip)! We hadden echt geluk, want er was net iemand uitgecheckt, en degene die na ons kwam vragen had pech, want het was dus echt de enigste kamer!
We zitten niet te ver van het centrum, maar door onze zoektocht wisten we de weg al precies. Op oudejaarsdag hebben we eigenlijk niet zoveel gedaan. We zijn een tempel wezen bekijken (bovenop een bergje midden in de stad), met een prachtig uitzicht!
‘s Avonds hebben we uitgebreid gegeten in een heel sjiek restaurant, ver boven ons budget (250.000 kip = 20 euro ongeveer), het was enorm lekker! We moeten 2006 natuurlijk wel goed afsluiten. Daarna zijn we op zoek gegaan naar de feestjes waar we bij aankomst in de stad al een flyer van hadden gekregen. In beide tenten zaten zo ongeveer alle toeristen, dus we zijn daar een beetje rond gaan handen. In een kroeg aan de overkant hebben we nog een biertje gedronken en bij een huis naast deze kroeg zat een familie te zingen, te feesten, te drinken, dus daar waren we ook bij gaan zitten. Met alle etensresten nog op tafel, meer toeristen erom heen bleven ze maar zingen en bier bijschenken bij iedereen, ook al wilde je niet meer of hield je niet van bier. Zelfs omaas zat aan het bier (waarna het lege bierflesje dienst deed als microfoon, zodat oma nog harder mee kon zingen…)
Het bleek dat het meisje dat erbij zat 19 jaar was en geen woord engels sprak. Ik dacht dat is wel sneu, want ze zou op zijn minst ergens kunnen gaan werken hier, al is het een restaurant of een guesthouse oid, zodat ze niet meer op de markt hoeft te zitten. Maar goed, ik ga geen engelse les geven op oudejaarsavond. Nadat steeds meer familieleden naar binnen gingen (het was de hele nacht heerlijk weer!) zijn wij nog even naar de kroeg gegaan. Daar hebben we tot half 7 gezeten, waarna we weer een jongen tegenkwamen uit Londen, die we in Pai ontmoet hadden. Hij zou met nog een paar de berg opklimmen naar de tempel, waar wij die middag geweest waren, om de zonsopgang te bekijken. Wij vonden dat ook wel leuk en dus zijn we mee gegaan.
Na de zonsopgang zonder zon (het was erg mistig) zijn we om 8 uur maar naar ons guesthouse gegaan en hebben we lekker ontbeten. Franse invloeden zijn hier merkbaaren dus hebben we een baguette met salami en brie op.. Erg lekker! Daarna hebben we geslapen totdat de zon bijna weer onder ging…
Op nieuwjaarsdag hebben we niet zoveel gedaan… De dag erna zijn we wat tempels gaan bekijken en zijn we naar een organisatie hier in de stad geweest dat heet Big Brother Mouse. Hier verkopen ze boeken voor Lao kinderen zodat ze kunnen leren lezen of engels kunnen leren. Boeken zijn in Laos heel zeldzaam, behalve de boeken die meegenomen worden door toeristen. Wij hebben dus wat boeken gekocht, omdat er genoeg gebedeld wordt door kinderen en we dan maar beter zo’n boekje kunnen geven dan snoep of geld. (Of een aap-sticker..)
De dag erna zijn we ‘s ochtends naar een grot geweest met enorm veel Buddha beelden. De grot ligt verscholen aan de oever van de Mekong rivier. Je kunt er alleen met de boot komen en dat duurt een uur. Onderweg zijn we gestopt bij een dorpje dat Lao-whiskey maakt (ja ja, we hebben wat meegenomen voor ons welkomst-terug-feestje) en bij een dorpje dat papier maakt. Ze maken daar boekjes, “lampenkapjes” (hele mooie!). Maar ja, we moeten en op ons geld letten en op de hoeveelheid bagage, dus we hebben niet teveel gekocht.
‘s Middags heb ik dat meisje van oud & nieuw meegenomen naar Big Brother Mouse. Ze hebben daar bepaalde tijden dat ze bijvoorbeeld spelletjes spelen in het engels of boeken lezen of gewoon oefenen met anderen. Hopelijk heeft Luan er iets aan en zal ze er zelf ook eens heen gaan, zodat ze wat engels kan leren. Dat kan zeker geen kwaad.
We blijven nog een paar dagen in Luang Prabang, en zaterdag gaan we waarschijnlijk naar Viang Vieng. Luang Prabang is erg relaxed, heel mooi en niet te groot. Veel franse invloeden, dus ook Franse bouwstijlen. In totaal 32 tempels en nog watervallen in de buurt, dus we hebben morgen en vrijdag ook nog genoeg om te bekijken.
Foto’s duren nog even, want daarvoor zijn we afhankelijk van enigszins snel internet (Aziatische begrippen), maar het is hier niet al te snel…
Tot het volgende berichtje!!