Best vroeg in de morgen (geen idee hoe laat precies, maar een uur of 5/6?) lagen we al wakker. Toch nog even doorgeslapen tot 8 uur. Komt misschien door hoogte verschil met NL, en door tijdsverschil. Lekker gedouched, warm water met een gezonde dosis chloor, spullen gepakt (en later weer uitgepakt want we bleven toch nog een nachtje in hetzelfde guesthouse) en naar beneden voor een ontbijtje. Dat bestond uit een gebakken/gefrituurd ei met een lekker broodje, een glas fruitsap (wat?) en een grote beker warme melk… Warme melk? Tjsa, en dan een kannetje soort van pure caffeine erbij, en dat giet je dan dus in die beker warme melk… Nou ja, voor één keertje…
Na het ontbijt hadden we om 9.30 afgesproken met José, de zoon van Humberto. Die kwam met zn broertje David. José moest om 14 uur met het vliegtuig naar New York, die ging voor de kerst daar spulletjes uit Ottavallo (daarover later meer) verkopen.
Wij dus met David op stap, een bank opgezocht om te wisselen. Daar staan dus twee bewakers voor de deur, beide met afgezaagde shotguns, pistolen, knuppels en kogevrij vest… Het zal wel nodig zijn… Na het wisselen op naar de oude stad, een stukje met de bus geweest, best moderne bus btw, deze heeft een eigen rijstrook, vaste stations met schuifdeurtje (!) en een draaideur om in of uit het bushokje te komen. Een rondje oude stad is best de moeite waard. Mooie kerkjes, leuke huisjes, veel mensen, pleintjes en het regeringsgebouw. Kijk hier voor een kaartje van Quito. Ze kunnen best bouwen hier, al is niet alles in even goede staat. Nog even met de taxi naar de ‘Virgin de Pancecillo’ geweest, deze staat op een berg in het zuiden van de stad, vanwaar je een goed overzicht hebt van de stad.
De luchtvervuiling is hier trouwens niet van de lucht… Loodvrije benzine hebben ze nog niet van gehoord en roetmetingen voor auto´s en bussen al helemaal niet… Je krijgt het er best benauwd van.
Na de virgin aan de lunch. We stappen ergens binnen en we krijgen een tafeltje toegewezen. We gaan zitten, en ongeveer 1 minuut later, voordat ik kan uitspreken ‘ik wil wel een biertje’ staan er reeds drankjes op tafel. Iets met kaneelsmaak, en vruchtensap. Wel ok. Dan, ongeveer nog een halve minuut later hebben we ook ‘caldos’ (soep) voor onze neus, dus nog steeds zonder iets besteld te hebben! Nou ja okay, ik heb ergens iets gelezen over de vaste menu´s hier, voor de lunch, almuerzos genaamd, dus zoiets zal hier wel aan de hand zijn. Dat is in iedergeval goedkoop, en in dit geval dus ook avontuurlijk! De soep is redelijk waterig, met koriander, ik denk lemon en grote stukken aardappel en misschien rijst, of popcorn! Er staat ook een schaaltje popcorn op tafel, dus het zou kunnen. Na de soep mogen we dan zelf iets inbrengen: ‘pollo’ of ‘carne’ vragen ze. Ongeveer 45 seconden later staan er 4 dampende borden op tafel, de kip geserveerd met rijst en groenten, en het ‘vlees’ met aardappelpuree. Het stukje vlees is gepanneerd, en de smaak heeft iets met… nou ja, speculaaskruiden. Wachten tot iedereen is uitgegeten voor het uithalen kennen ze niet, en een voor een krijgen we naar het hoofdgerecht een toetje, een soort flan. Ik vind er niks aan. Dit alles, voor 4 personen kost wel 6 dollar, dus de prijs/kwaliteit verhouding is zeker in orde, dat gaan we zeker weer proberen.
Na de lunch nemen we afscheid van David, een gids is leuk maar zelf ontdekken véél leuker! We lopen nog een paar straten links en rechts, besluiten nog naar een parkje (Parque El Ejido) te gaan omdat het weer iets beter aan het worden is, zitten daar een kwartier op een bakje waarna het gaat regenen en we besluiten ergens wat te gaan drinken. In de buurt van het guesthouse vinden we een leuk stekje (papayanet), met internet en telefoon, we bellen en surfen wat, drinken een paar biertjes en snacken wat kipfingers weg. Hierna frissen we ons wat op, kiezen een grill restaurant in de buurt uit de lonely planet dat bij nader inspectie compleet uitgestorven blijkt en besluiten daarom ons diner te nuttigen in La Boca Del Lobo (de bek van de wolf). Een werkelijk fantastisch gestijld restaurant, echt mooi en hip enzo, met lekker eten, we eten ons buikje rond, ik loop nog een rondje voor de spijsvertering en we liggen werderom om 22 uur compleet voor pampus in bed. Morgenvroeg naar ‘la mitad del mundo’ oftwel het midden van de aarde a.k.a. de evenaar!

Heerlijk! We zijn in Quito. Veilig aangekomen, ondanks een bijna gemiste vlucht in Madrid.
Maandagmorgen om 6.15 naar Schiphol vertrokken, eigenlijk al iets te laat, natuurlijk grootse file op de A4 door een ongeluk, maar toch nog redelijk op tijd. Tas in laten sealen, ingecheckt, innig afscheid met fam en friends en Astrid, door de douane, ff een tijdschriftje gekocht en op naar de gate.
Het vliegtuig was reeds aan het boarden, en we konden bijna zo doorlopen. Redelijke plaatsen, maar wel erg weinig beenruimte. Maar goed het eerste stukje maar tot Madrid dus wel te doen. Echter krijgen we meteen meer dan 30 minuten vertraging en dat merken we dus ook bij aankomst in Madrid wanneer de stewardes ons laat weten dat we een hotel krijgen en dus een dag later mogen vertrekken. Wij volgen haar, samen met nog een aantal overstappers, en krijgen dan ruim 10 minuten later te horen dat we toch nog een keuze hebben, maar dan moeten we wel heel snel naar de gate. Wij dus rennen, en gelukkig op tijd. We hebben zelfs nog een 20 tal minuten vertraging opgelopen door veiligheidsmaatregels. Maar goed we waren vertrokken!
Na een lange lange vlucht (uurtje of 10) en een hoop smakeloze vliegtuigmaaltijden komen we dan aan op Quito. Bagage opgehaald, en buiten worden we ontvangen door de zoon van Humberto. Humberto zit zelf in New York, en zn zoon gaat hem morgen achterna. We nemen een taxi naar zijn huis, dumpen de bagage en vervolgens gaan we op zoek naar een guesthouse.
Na een wandeling kiezen we voor guesthouse Casa Olympia, in de wijk Mariscal. Mariscal Sucre is een wijk in het nieuwe gedeelte an de stad, vol met guesthouses en gezellige (maar wel op toeristen gerichte) restaurants en cafe’s. We dumpen de spullen, lopen nog een rondje, drinken een drankje en gaan dan na een kort bezoekje aan het internetcafe en een pizzapunt rond 22 uur naar het guesthouse en storten neer op bed…. wel verdiende slaap…. heerlijk! Morgen weer een dag.