One night in Bangkok… 21 – 23 november (oke 2 nachten)

Daar zitten we dan weer, de weg kennen we ondertussen al aardig. In Kuala Lumpur hebben we de tweede dag niks meer gedaan. Beetje door China Town gewandeld en verder alleen maar gelezen. Om half 7 stond de taxi voor de deur om ons naar het vliegveld te brengen. Hij reed aardig door (gelukkig want het is een uur rijden en ook nog wat files de stad uit op dit rot tijdstip) dus om 19.35 waren we op het vliegveld, mooi op tijd, want we vlogen om 21.30. Binnengekomen zag het er al anders uit dan toen we aankwamen, maar je weet maar nooit, er stond toch echt departures. Alleen stond ons vluchtnummer niet op het bord, eigenlijk vloog er gewoon helemaal niks om 21.30 naar Bangkok volgens de informatie. Oke, het enige wat ons kon gebeuren was dat we ons geld kwijt zouden zijn, en je zit hier al snel in het no worry-ritme, dus besloot ik me er maar niet druk om te maken het gewoon even te gaan vragen.

Een aardige man vertelde ons dat we naar de main terminal building moesten gaan. We konden de bus nemen, maar dat duurde 2 uur (!), dus dan maar de taxi. We hadden op de heenweg naar de stad 100 ringgit betaald (20 euro) dus waren al blij dat deze taxi-chauffeur voor 80 ringgit naar het vliegveld reed. Nu begrepen we waarom, hoewel hij niet gevraagd had waar we heen vlogen en wij ook niks gezegd hadden. Misschien had hij gewoon geen zin om verder te rijden. Oke weer de taxi, voor het achterlijke bedrag van 32 ringgit, staat dus voor geen meter in verhouding met de andere ritten, maar goed, het was toch een kwartier rijden en we moesten nog inchecken. Om 20 uur waren we dan eindelijk bij de incheckbalie en konden we door richting de gate. We hebben een goede vlucht gehad, om 22.30 geland en de taxi naar Khao San road.

Om middernacht maar in een kroeg gaan zitten. Naast 2 Australiërs, waarvan Frank en ik dachten dat ze elkaar net ontmoet hadden, maar later bleek dat ze op huwelijksreis waren. Voor zover ze nog nuchter konden praten :-) Ze waren in ieder geval helemaal enthousiast over ons Holland boekje, (nog geen Aziaat had deze gezien, maar het is dus ook voor “Falang” leuk. Uiteindelijk hebben we tot 4 uur zitten kletsen met hun, tot ze van hun stoel vielen, en hebben we ons dus weer aangepast aan de nederlandse tijdzone, want we hebben geslapen tot 16 uur :-) Om 17 uur ontbeten, nog even met de boot mee over de Chao Phraya, dat is erg leuk. Er was nog een soort van festival, dus er gingen allemaal mooi versierde marineboten over het water, met véél lichtjes, was leuk om te zien.

Straks even ons reisschema proberen op papier te zetten. Morgen vertrekken we als het goed is richting noord-oost, maar met Frank zijn nieuwe GPS travel speeltje kunnen jullie als het goed is precies volgen hoe we gegaan zijn.

Maleisië – Kuala Lumpur 19 en 20 november 2007

Om de hoek bij guesthouse nr 8. Op de achtergrond de zendtoren van Kuala Lumpur

Om 19 uur zijn we geland in Maleisië, Kuala Lumpur (7 uur vroeger). Bagage opgehaald (is dus goed gekomen na de overstap :-) ) en met de taxi naar de stad. Is maar 75 km. verderop. Eenmaal in KL de mooiste etalages gezien met spullen die ik echt niet kan betalen, zoals Luis Vuitton en dat soort merken. Om 21 uur waren we bij ons guesthouse, Number 8, gelukkig van tevoren gereserveerd. Ik had er anders niet aan moeten denken om nog iets te zoeken, wat waren wij gaar!! Ondertussen toch al 24 uur onderweg geweest.

Heerlijke warme douche en daarna wat eten, een straatje verderop. Nog een tas gekocht (niet zo’n dure, maar bij een ordinaire touristenshop) en biertjes gekocht en die maar voor de tv in onze kamer opgedronken. Iets meer last van een jetlag dan vorig jaar, om half 2 gaan slapen en om 12 uur de volgende ochtend wakker. We hadden nog wel door kunnen slapen, maar dan was het vast een uur of 17 geweest en dat schiet niet echt op om in het ritme te komen.

Naast de zendtoren

Meteen een taxi genomen om naar de Kuala Lumpur tower te gaan (niet de Petronas met de 2 torens, maar gewoon een soort Euromast). Daar wat gegeten en omhoog gegaan. Ik weet niet meer hoeveel meter, maar in ieder geval hoger dan de Euromast die 185m is. Goed uitzicht over de stad, niet bewolkt en ook niet zo ver van de Twin towers (Petronas).

Vanuit de zendtoren van Kuala Lumpur. Vandaag waren we nog erg lui en we moesten nog wennen aan de warmte natuurlijk, dus weer de taxi genomen naar de Twin towers. Daar kun je gratis in maar er zijn maar een beperkt aantal tickets. Toen wij daar waren konden we dus niet meer omhoog. Geen ramp want je komt maar tot de loopbrug en voor het uitzicht hoef je het niet te doen, die hadden we al gehad. Uiteindelijk hebben we dus de hele middag in het shopping centre gelopen onderin de Petronas en heb ik een shirtje gekocht en Frank slippers. Dat zou je eigenlijk tot het einde van je reis moeten bewaren, heb me in moeten houden, want 2 maanden zeulen heb ik geen zin in. Daarbij heb je op de eerste 2 verdiepingen alleen maar winkels als Luis Vuitton en Prada. Taxi terug naar guesthouse en ff relaxed, boekje gelezen en biertje gedronken en nu zitten we hier. We gaan zo wat eten, als we iets kunnen vinden behalve Mc Donalds, en dan maar niet te laat slapen, want morgen moeten we uitchecken, want ‘s avonds vertrekken we naar Bangkok!!

De eerste foto’s staan online! Nog een dagje KL (er valt hier niet zo veel te beleven, dus dat is niet zo erg). Als we wat bijzonders meemaken komt het erop, anders komt ons volgende bericht uit Thailand!

Amsterdam – Frankfurt 18 november 2007

Schiphol dusHier het eerste berichtje van… Frankfurt!! We hadden wind mee, dus dat stukje vliegen was zo voorbij. Opgezocht hoe we het beste naar de stad konden komen (we moesten pas weer om 22.00 uur bij de gate zijn en het was pas 15.45) en toen met de S-Bahn naar het centrum. Rondje gelopen om Konstablerwache en Zeil (da’s echt het centrum) maar daar viel niks te beleven, we waren om 17 uur in de stad, alles dicht, zelfs heel veel restaurants! En daar gingen we uiteindelijk toch voor… We zagen in de verte en kerk, dus die richting dan maar op. We kwamen 1 restaurant voorbij, zo’n soort “skeletbouw” , typisch duits, dat zag er gezellig uit. En goede prijzen voor lekkere (duitse) gerechten.

Na dus een soepje en een enorme schnitzel gegeten te hebben en “rozig” van de grote glazen bier en rode wijn (1/4 liter glas…) zijn we weer terug gegaan naar de S-Bahn, zodat we op Ffm Flughafen nog tijd hadden om boekjes te kopen.

Om 22.00 bij de gate, 22.45 vertrokken. Bagage was allemaal doorgelabeld, dus hoefden we niet aan te denken. Kwam goed uit.

We waren vertrokkken!

Het is bijna weer zover!

Nog even en dan gaan we weer… Dit keer beginnen we een paar dagen in Kuala Lumpur, vliegen dan naar Bangkok en eindigen in januari in India voor 9 dagen. 18 november is het zover, dus we kunnen gaan aftellen. Tickets zijn binnen, visum is gehaald (2,5 uur wachten, het wordt nog druk in India…).

Reisschema:

18 november:
14.30 Amsterdam – Frankfurt
22.45 Frankfurt – Kuala Lumpur

21 november:
21.30 Kuala Lumpur – Bangkok

20 januari:
18.05 Bangkok – Delhi

29 januari:
09.45 Delhi – München
14.50 München Amsterdam (16.25)

We hebben er zin in!!!

Bangkok 21 februari – 22 februari 2007

Weer terug naar Bangkok. De weg van en naar het vliegveld kennen we uit ons hoofd. Onze laatste avond hadden we iets anders voorgesteld. Anneke ziek geworden en Astrid heeft ook niet van het eten kunnen genieten…

De volgende dag toch vol goede moed naar de Royal Palace. De laatste dag kun je nu eenmaal niet in je bed doorbrengen (zeker niet in de sauna van Bangkok). Met de SkyTrain eerst naar een enorm winkelcentrum, met prijzen nog hoger dan in de P.C. Hooftstraat, omdat Frank wat keukengerei moest hebben. Gelukkig snel gevonden (niks erger dan ziek in een winkelcentrum en dan óók nog eens onbetaalbaar) en weer terug met de Sky Train en de boot naar de Royal Palace. Tja, alleen in Thailand is het al een wereld van verschil met dorpjes waar ze nog maar net stromend water hebben en de meest luxueuze winkelcentra in Bangkok…

De Royal Palace is enorm en enorm mooi. Jammer dat we nog 1 foto konden maken op dit geheugenkaartje, maar we graven nog wel even in Frank zijn archief. Elk randje waar we konden zitten, hebben we gezeten en ondanks dat het erg jammer was, vonden we het ook niet erg om weer terug naar het guesthouse te gaan. Maar, we hebben uiteindelijk best nog wel wat gezien van de Royal Palace.

‘s Avonds nog wat gegeten, spullen gepakt, gedoucht, uitgecheckt en weer een taxi naar het vliegveld. Voor het laatst helaas…

We hebben een goede terugvlucht gehad (12 uur lang in het donker) en een gezellig welkomstcomitée! Bedankt dat jullie om 5.30 uur op Schiphol wilden staan! Na onze winterkleren weer uit de kast te hebben gehaald, zijn we weer helemaal gewend aan alles hier. Dat gaat helaas veel te snel.

Ik vond het erg leuk om verhalen te schrijven, dus ik was blij dat het gelezen werd! Iedereen bedankt daarvoor en bedankt voor het schrijven van jullie reacties!

PS: voor de liefhebbers heb ik hieronder ook nog een stuk over Krabi geschreven…

Krabi – Ton Sai beach 18 februari – 21 februari 2007

Ik weet het, we zijn alweer 2 weken thuis, maar ook de laatste dagen horen bij het reisverslag…  

In Koh Tao hebben we de nachtboot geboekt naar Surat Thani en vervolgens de bus naar Krabi. Het was erg jammer om Koh Tao te verlaten, maar we hadden al een vlucht geboekt vanaf Krabi terug naar Bangkok, dus we moesten wel. Om 20.30 vertrok de nachtboot, wij waren er om 19.30. We waren de eerste en wisten niet wat we zagen! Een 2-laags dek, bovenste dek ongeveer 1,5 meter hoog, beneden was het misschien 1 meter hoog. Alles wel overdekt trouwens. Smal looppaadje in het midden en aan beide kanten 25 matrassen naast elkaar!! Erg gezellig dus om met 50 man in zo’n ruimte op die manier de nacht door te brengen!!

Het bleek dat het maar goed was dat we vroeg waren, want de eerste 50 hadden een plekje boven, met ramen, matrassen en kussens en degene die daarna kwamen moesten beneden, zonder ramen en op rieten matjes. De foto’s zeggen genoeg!

Na een lange nacht (wat moet je doen als de lichten al om 21.00 uur uitgaan…) kwamen we aan in Surat Thani. Je wordt vanzelf wel meegeloodst als ze horen waar je heen gaat. Dus we kwamen als vanzelf op een busstation. Van daaruit de bus naar Krabi, westkust van Thailand: Andaman Sea.

De bedoeling was om naar het strand Ao Nang te gaan. Dit zag er ons iets te spaansachtig uit, met vele westerse roodverbrande dikbuiken, dus zijn we met de taxi boot naar Ton Sai beach gegaan. Wat een verademing! Dit was tenminste relaxed. Hutjes aan het strand, gezellige toeristen en geen verkeer, aangezien dit een baai is waar alleen maar bootjes op en af varen.

Ton Sai beach is trouwens het strand waar Frank zat tijdens de Tsunami. Gek om dat real life te zien, toen kon ik me er absoluut niks bij voorstellen. Ook hier hebben we weer een mooie kamer gevonden en hebben we de laatste 3 dagen alleen maar op het strand gelegen, gezwommen, vis gegeten en lekkere Mai Thai cocktails gedronken.

Woensdag 21 februari vlogen we dan van Krabi terug naar Bangkok, voor onze allerlaatste dag… 

Koh Tao 11 februari – 18 februari 2007

Koh TaoVan het ene paradijs naar het andere… Koh Tao is een klein eiland, uitgezocht omdat Koh Samui en Koh Pagnan (hier niet ver vandaan, aan de oostkust van Thailand, Golf van Thailand) veel toeristischer waren. In de lonely planet en in een andere reisgids stond dat Koh Tao erg geschikt is voor duiken en dat er best wat duikscholen waren. Nadat Frank 15 jaar geleden voor het laatst in het freezing water van Nederland heeft gedoken, was dit weer de kans om hier weer een cursus te gaan doen. Ik twijfelde nog wat, omdat ik geen idee had of ik het wel leuk zou vinden (of dat ik het natuurlijk niet te eng vond). Maar ik dacht, ik ga het gewoon proberen, als ik het niks vind, stop ik er gewoon weer mee.

DSCN0349De cursus begonnen met instructrice Chloe (frans), Craig (engels), Max (deens) en Kevin (canadees). Na veel theorie (maar kun je echt niet overslaan) en een oefenduik in het zwembad, zijn we de zee opgegaan. Eerste duik open water! Wat een geweldige ervaring!!! 12 meter diep, 34 minuten onder geweest. Alleen het uit de boot springen met een kilo of 15 aan je is al geweldig! Er is dus niks engs aan, als je eenmaal een duik hebt gemaakt ben je meteen verslaafd!! Supermooie vissen gezien, mooi koraal en heerlijk omdat op die manier mee te maken i.p.v. Oceanium ofzo.

DSCN0500Tweede duik ook 12 meter, dag erna 2 duiken gemaakt van 16 meter. Examen behaald, dus nu waren we open water divers! Maar iedereen was zo enthousiast, dat iedereen de advanced open water course ook wel wilde doen.. Minder theorie, maar meer een soort van themaduiken. 1 diepduik (30 meter) verplicht, 1 multilevel duik (beginnen bij het diepste bv. 20 meter, daarna bv 16 meter, dan 12 meter. (Daar zit een hele theorie achter ivm de waterdruk enzo…). 1 navigatieduik, zodat je volgende keer alleen met je buddy kunt duiken en niet per se een instructeur mee moet, en 2 duiken naar keuze. Keuze was: onderwater fotografie, video, nachtduik, met een soort van james bond scooter door het water racen of naturalist. Omdat ze hier vinden dat je de nachtduik eigenlijk niet moet missen, zat die sowieso al in het programma. Wij kozen daarna nog voor naturalist, waarin je vissen observeert enzo. De nachtduik was enorm gaaf!! Met ons groepje achter elkaar aan (wel relaxter dan zelf navigeren natuurlijk :-)) , iedereen met een zaklamp. Nog even de zaklamp allemaal uitgedaan en een stukje gezwommen. Je ogen wennen snel genoeg. Erg gaaf, veel lichtgevend plankton, waardoor je precies de flippers van degene voor je kon volgen. 

Jullie kunnen wel raden waar bestemmingen voor volgende vakanties van afhankelijk zijn…. :-)) Craig was zelfs zo enthousiast dat die heeft besloten om de volledige cursus te gaan doen tot aan instructeur en hier te blijven. Tja, als je toch werkloos bent!  

DSCN0406Nu hebben we dus alweer 9 duiken op onze naam staan, diepste 26 meter, langste tijd onder water 44 minuten. (Zo’n duikfles gaat ook niet eeuwig mee..) Verder hebben we niet zoveel gedaan op dit eiland. Anneke heeft zich ook goed vermaakt tijdens onze duiken natuurlijk. Ze heeft een dagtocht gedaan met de boot naar een klein eiland hier vlakbij, en daar rondom gesnorkeld. Als je langs de kanten van de eiland blijft zie je ook enorm veel door gewoon te snorkelen, ook supermooi!! Ze is ook een paar keer met ons meegeweest op de boot, vol fascinatie gekeken naar zoveel duikers met alle uitrusting en uitleg en het springen uit de boot. Op sommige duikplekken is het ook heel mooi om te snorkelen als het niet te ver uit de kust ligt. Maar het strand en het heldere blauwe water hebben ook zeker niet verveeld.

Op naar Krabi!

Prachuap Khiri Khan – 08 februari – 11 februari 2007

Heerlijke stad! Aan het strand, klein en weinig toeristen. Het strand is niet echt om te liggen, maar we hebben gefietst (ja, ja, biergehalte is hier niet lager dan in Spa in ieder geval, dus een beetje beweging kan geen kwaad). ‘s Morgens was Anneke met een optocht van een school meegelopen (wij waren nog niet wakker natuurlijk) en heeft ze vrienden gemaakt. Dus later waren we verplicht om even langs de school te gaan om de kinderen te schow’en. De optocht was voor de sportdag, 4 groepen in elk de eigen kleur en de meisjes opgemaakt, panty’tjes en pijpekrullen. Erg leuk al die kinderen van een jaar of 4.. Zij mochten de prijzen uitreiken. Nadat wij de grootste attractie waren i.p.v. de sporten, zijn we op de fietst gestapt.

We gingen naar een grot, (uiteraard met Buddha’s erin) waar 6 vrouwelijke monniken (wie weet hoe dat heet mag het zeggen), die wilden dat Anneke en ik even gingen mediteren. Na 10 minuten ogen gesloten en geluisterd naar de stilte vond ik wel dat ik genoeg gemediteerd had en hebben we maar een donatie gedaan. Een meditatiecursus kan altijd nog wel een keer…

De andere dag zijn we naar een ligstrand gaan fietsen. Door een marinebasis, waar de weg over een vliegveld loopt. De landingsbaan moet je oversteken, komt er een vliegtuig aan, doen ze gewoon even de slagboom handmatig naar beneden. Lekker gezwommen, krab gegeten, fish cake gegeten (onwijs lekker!) en weer terug gefietst. ‘s Avonds op de food-market voor ons hotel gegeten, waar we elke avond gegeten hebben.

Bangkok 07 februari – 08 februari 2007

We vlogen dus vanaf Chiang Mai, ‘s avonds. Aangezien we om een uur of 11 in Chiang Mai aankwamen (uit Pai) zijn Anneke en ik naar een winkelcentrum geweest. Heerlijk! Eindelijk weer eens wat normale winkels… ‘s Avonds vlogen we (niet met een kutvliegtuig dit keer) weer terug naar Bangkok. Daar hebben we weer een heerlijke avond op Khoa San Road gehad.

De volgende ochtend de trein naar Prachuap Khiri Khan.

Pai 05 februari – 07 februari 2007

Terug in Pai. Wat een heerlijk stadje is dit toch. ‘s Middags niks gedaan en de dag erna weer een dag kookcursus gedaan. Anneke heeft geloof ik meer genoten van het marktbezoekje (onze juf liet ons alles proeven en zien) dan van het koken zelf. :-) Nee hoor, het was allebei helemaal geweldig! Heerlijk gegeten (tja ons eigen eten, dus ik zal niet anders beweren)…

De dag erna zijn we met de bus naar Chiang Mai gegaan, want ons vliegtuig vertrok de 7e weer richting Bangkok…