Auteursarchief: Astrid

Luang Nam Tha 15 – 18 december 2007

Geplaatst op door
3

Luang Nam Tha is een klein stadje. De eerste avond zijn we in Palanh guesthouse beland. We hadden zelfs een tv op onze kamer (alsof je dat hier mist…) met bvn! Rare combinatie: Sesamstraat en De Wereld Draait Door midden in de nacht met de warmte en etensgeuren van Thailand.

De eerste dag hebben we een brommertje gehuurd en hebben we door de omgeving getourd. Waterval, rijstvelden en bergen. Een schitterende omgeving.

Omdat je daar geen genoeg van kunt krijgen hebben we de dag erna een fiets gehuurd en zijn toen weer wat gaan fietsen. Er stonden op onze plattegrond 2 stupa’s. We waren (dachten we) aardig op weg naar 1 stupa, toen we plotseling voor de andere stupa aan de andere kant van het stadje stonden. Maakt niet uit, ook leuk. De trap op naar de tempel, waar de monniken ons wezen naar de stupa, hoe we er konden komen. Het was nog even klimmen en toen we boven waren kregen we groot gejuich. Niet omdat het klimmen een prestatie zou zijn, maar gewoon, we zijn “farang”, blanke westerlingen. Heel toeristisch was het daar rond de stupa niet, dus het was best bijzonder blijkbaar.

We hadden heel netjes ons petje afgedaan, wat denk je, degene die naar ons zaten te roepen zaten al een tijdje aan de “Lao Lao”, rice whiskey. We konden er natuurlijk niet onderuit om erbij te gaan zitten, dat zou onbeleefd zijn, dus zaten ook wij aan de Lao Lao. Een hele grote kruik, met daarin gefermenteerde rijst, water (gelukkig) en de whiskey natuurlijk. Het idee is natuurlijk om in 1x een glas leeg te drinken. Hoewel je drinkt door een slang, is er iemand anders die van de voorraad whiskey er een glas bij gooit, terwijl je drinkt. Doordat de kruik constant vol is, weten ze precies wanneer je een heel glas gedronken hebt. Frank is verder gekomen dan mij, ik kwam niet verder dan een half glas. Na de whiskey krijg je dan een hap van de salade. Deze bestond uit voornamelijk rauwe garnaaltjes. Echt iets waar je niet bij na moet denken en zeker niet naar die oogjes moet kijken. Probeer dan ook vooral niet naar het kraken in je mond te luisteren… Maar vooral de gedachte is vies, want eigenlijk is het best lekker.

Ze waren met een stuk of 10 vrienden en ze filmden alles met een mobieltje. Hun feest was compleet. Na een half uurtje zijn we toch maar opgestapt, bang dat we nooit meer weg zouden komen.

Luang Nam Tha is een relaxed stadje, mooie omgeving en weer leuke ervaringen erbij! Vanuit Nam Tha zijn we naar Muang Sing gegaan.

Oudom Xai 12 – 15 december 2007

Geplaatst op door
2

Vanuit Luang Prabang wilden we naar Luang Nam Tha. Omdat het een lange reis is (en wij de luxe hebben rustig aan te doen) besloten we te overnachten in Oudom Xai. Bij aankomst leek het ook echt een doorreisstadje. Het bestond eigenlijk uit 1 straat, waar ze veel aan het werk waren en dus veel stof en rotzooi veroorzaakte.

Bij een rondje door de straat kwamen we bij de tourist office. Erg mooi gebouw voor zo’n stadje en de mensen die er werken waren heel vriendelijk en spraken goed engels. Ze hadden veel informatie over trekkings vanuit Oudom Xai, iets wat we eigenlijk in Nam Tha wilden doen, omdat dat er eigenlijk om bekend staat. Omdat de mensen zo vriendelijk waren en ze duidelijk hun best doen meer toeristen te laten blijven, besloten we om een 1-dags trekking te doen, rondje om de stad Oudom Xai. Uiteindelijk ook veel goedkoper en minder toeristisch.

We startten de trekking met de lunch te kopen op de markt. Kant en klaar eten door oma’s bereidt en meer authentiek eten kun je niet krijgen. We gingen met een tuk tuk naar een ethnic boardingschool. Gefinancierd door de overheid zodat arme kinderen uit omringende dorpen naar deze kostschool kunnen. Ze waren bezig met de voorbereidingen voor het feest van het 10-jarig jubileum van de school. Sommige jongens durfden nog wel in het engels wat te vragen, where you from, how old are you etc. Alleen als je iets probeert terug te zeggen snappen ze het niet altijd, ook niet als je het op zijn aziatisch-engels probeert. Het holland-boekje was erg in trek. Met zijn 20-en probeerden ze in het kleine boekje te staren.

De trip ging verder te voet door de bergen. Eerst stuk vooral klimmen met onwijs mooie uitzichten en de zon die langzaam over de bergen heen ging schijnen. Gelukkig werd het steeds warmer (erg koud ‘s morgens vroeg) en konden we onze sokken uitdoen, die we naar mooi aziatisch gebruik in onze slippers aanhadden. De lunch hebben we bij een hutje gegeten. Het bestond uit gekookte jonge bamboe, gedroogd zeewier met sesam, sticky rice (wat je op zijn Laos lekker als een deegbal in je handen moet kneden), iets met beef (en niet te vergeten stukken ingewanden) en iets met groenten. Het was allemaal erg lekker, we waren alleen een beetje kieskeurig bij het vlees…

‘s Middags zijn we naar een village gelopen. Zo een zonder stromend water en electriciteit. Zoals zoveel dorpen hier natuurlijk. De kinderen waren ontzettend blij met de ape-maskers en sommige kinderen vonden het onwijs leuk om op de foto te gaan en gingen ervoor poseren en anderen durfden niet en renden weg. De ouders waren aan het werk op de rijstvelden, dus die hebben we niet gezien. Het was echt een enorm schattig dorpje en zeker de kinderen zijn onwijs schattig. Toen we bijna weggingen kwamen nog 2 meiden terug uit de rijstvelden, ik gok een jaar of 10 (leeftijden schatten is erg moeilijk hier) en die lagen echt alleen maar in een deuk, zoals alleen meiden dat kunnen. Waar ook ter wereld, hoeveel verschillen er dan ook zijn, daarin verschillen kinderen echt niet. Als je dan iets tegen ze zei, gingen ze alleen nog maar harder giechelen. Het dorpje was echt weer onwijs mooi, met een hoge zelfredzaamheidfactor.

Op de weg terug naar beneden zijn we gestopt bij een Hmong festival. Hmong is een hilltribe en ook onderweg naar Oudom Xai hebben we erg veel klederdracht gezien, want het festival was al een paar dagen bezig. We hebben nog even meegedaan aan een spel dat waarschijnlijk ooit heeft gediend voor het versieren van meisjes: ballen gooien. Wij vonden er in ieder geval geen bal aan. Tegenover elkaar staan en een balletje heen en weer gooien. Verder niks. Het was leuk om er even aan mee te doen (voor de foto) maar saai is het wel.

Terug in Oudom Xai hadden we besloten om nog een trekking te gaan doen. Maar we wisten nog niet zeker hoeveel dagen. De dag erna hebben we niet veel gedaan. Toen we ‘s middags naar de tourist office gingen om een trekking te boeken was het gesloten. We hadden geen zin om daar nog tot na het weekend te blijven, dus was dat onze laatste dag in Oudom Xai. We hebben nog een voetbalwedstrijd gekeken van de plaatselijke voetbalteams, waar ik Frank nog even heb uitgelegd wat buitenspel was. Erg makkelijk uitleggen is het niet, als je 6 verschillende kleuren in het veld ziet staan. Je moet wat zonder geld… We hadden in ieder geval weer veel bekijks, want we waren de enige westerlingen.

In de stad heb je ook nog een stupa op een heuvel. Toen we daarvan terug kwamen, zat er een dronken man, die ons per se aan zijn tafel buiten zijn huis wilde hebben. Hij bleef maar aan Frank zijn arm trekken, dus besloten we maar even te gaan zitten. Verplicht een biertje gedronken (oh wat vervelend) en geluisterd naar zijn gebrabbel in het Laos dat hij jarig was en dat hij iets van 68 of 78 was geworden. Uiteindelijk toen we opstonden (3e poging al) moest zijn (klein)zoon eraan te pas komen ons te laten gaan. Anders hadden we daar nog heel veel uurtjes gezeten…

Oudom Xai was dus veel leuker dan onze eerste indruk. Weinig toeristen zullen begrijpen waarom we 3 nachten zijn gebleven. Na deze stad ging onze reis verder naar Luang Nam Tha.

Luang Prabang 9 – 12 december 2007

Geplaatst op door
Reageer

Luang Prabang is ook echt weer zo’n stad waar je snel te lang blijft. Maar helaas is het ook duur. Veel toeristen en voornamelijk veel toeristen die niet zo heel lang op reis zijn en dus genoeg geld te besteden hebben.

De avondmarkt heeft enorm veel mooie spullen, waar je dus eigenlijk op het einde van je reis naartoe moet. We hebben ons ingehouden en maar een paar souvenirtjes gekocht. In de bus van Vientiane naar Vang Vieng hebben we een duits meisje ontmoet, Anne. Ze zat ook weer bij ons in de bus naar Luang Prabang. ‘s Avonds kwamen we haar weer tegen en hebben we met zijn 3-en gegeten. Erg gezellig en ze is al een keer in India geweest, dus ook handig om wat tips van te krijgen. Fijn om te horen dat ze nog wel een keer terug wil naar India. Op de een of andere manier spreken wij alleen maar ervaren reizigers die India op hun lijstje hebben staan waar ze juist niet heen willen. Maar daarom zijn wij juist ook nieuwsgierig. Als je er nooit geweest bent, zul je het ook nooit weten vind ik.

We hebben de eerste dag in Luang Prabang niet zoveel gedaan. Weer boeken gekocht bij Big Brother Mouse en souvenirtjes gekocht. De tweede dag wilden we naar een waterval of naar olifanten. Het maakte ons niet zoveel uit. De tuktuk chauffeur had wel vrienden die ook olifanten hadden, dat was veel goedkoper dan bij zo’n toeristische waterval, waar de olifanten alleen maar een rondje langs de waterval liepen. Wij zijn dus met hem meegegaan naar het dorpje waar de olifanten ook heen zouden komen. Een schitterende omgeving, geen toerist te bekennen en een heel leuk dorpje. We hebben daar een uur gewacht en toen bleek dat de olifanten aan het werk waren in het bos en dus niet konden komen voor een tour, zijn we toch maar naar die watervallen geweest. Het dorpje was wel onwijs leuk om te zien, veel leuker nog dan de watervallen en het olifantenritje wat we daar gedaan hebben. Maar we hebben een leuke dag gehad en de tuktuk chauffeur sprak erg goed engels en was een gezellige gids.

‘s-Avonds weer met Anne gegeten en in de bar gezeten, die natuurlijk om 24 uur dicht ging. Niet zo heel erg, want de dag erna kwam onze olifanten-tuktuk-chauffeur ons om half 8 ophalen, zodat we om 8 uur de bus naar Udomxai hadden. (Die uiteraard pas om 9 uur vertrok).

Vientiane 6 – 8 december 2007

Geplaatst op door
Reageer

Vorig jaar hebben we eigenlijk alles in Vientiane wel gezien. Dit jaar zijn we vanuit Thailand de Friendship Bridge overgegaan, de grens met Laos, op naar Vientiane. Het is een fijne stad, ligt aan de Mekong en je kunt daar zo heel de dag niks doen, rondlopen of op terrasjes zitten. Dat is dan ook het enige wat we hier gedaan hebben.

De eerste avond hebben we aan de Mekong gegeten. Naast ons zaten een fransman en een zwitser, die het over een discotheek hadden, Future Music. Zij gingen er vast heen, want het was al 22 uur en in Laos moet alles om 24 uur dicht. Na het eten zijn wij er ook heen gegaan. Het was een kleine discotheek, met veel whiskey. Ze bestellen allemaal 1 of 2 flessen whiskey en als die niet opgaan, kunnen ze dezelfde fles de volgende dag weer krijgen. Het is raar om er tussen te staan. Aan het begin van de avond stonden we wat achterin, waar meer “gespuis” staat, later op de avond vonden we de franse en de zwitser. Veel jonge meisjes en veel oude mannen. De mannen zijn zielig en voor de meisjes is het zielig. Maar goed, Azie staat erom bekend en het zal nog wel heel lang duren voordat dit soort praktijken een beetje “not done” worden.

De dag na de disco hebben we uiteraard heel lang uitgeslapen. Vervolgens rondgelopen, gegeten, rondgelopen, winkels bekeken, rondgelopen, gegeten en naar bed gegaan. Klinkt niet echt alsof we iets heel cultureels gedaan hebben, maar volgens mij ziet het leven van veel Laotianen er zo uit. Wij hebben dus geen moeite om ons aan te passen.

De volgende dag hadden we de bus om 11 uur naar Vang Vieng.

2007-12-12
6:03:29

Nong Khai 31 november – 6 december

Geplaatst op door
Reageer

In Nong Khai zijn we het langst gebleven van alle dorpen en steden tot nu toe. Dit was de laatste stop in Thailand, voor we Laos in gingen. We hadden een guesthouse uitgezocht, met de gezelligheid aan de Mekong rivier. Daar hebben we 1 nacht geslapen, want het was vol. Eigenlijk hadden ze toen we aankwamen ook alleen nog maar een dorm (slaapzaal) en omdat we dat eigenlijk nog nooit gedaan hadden, dachten we, oke doen we dat toch. De dorm (je ziet al een slaapzaal voor je met 10 bedden ofzo) bestond uit maar liefst 3 bedden. We hebben de kamer gedeeld met een duitser en zijn de volgende dag toch maar gaan kijken voor een eigen kamer in een ander guesthouse, is toch wat prettiger.

De omgeving van Nong Khai is schitterend. We zijn naar een Sculpturen park gelopen. Enorme sculpturen van Boeddhistische figuren, erg mooi. Het was een uur lopen, dus terug hebben we het tot halverwege gehaald, toen hadden we niet zoveel zin meer. (Het is hier best warm).

De dag erna hebben we een grote wandeling gemaakt door de flower lands. Je raadt het al, flower lands = geen schaduw. Maar wel weer enorm mooi en heerlijk gelopen. Zo’n 2,5 uur door landweggetjes en met elke Thai die op de motorbike voorbij komt vragend waar we heen gaan en of we misschien mee moeten rijden. Want een ding is zeker: Thai’en zijn lui. Ze lopen niet voor de lol en als ze bijvoorbeeld naar een national park gaan, gaan ze op hakjes en nemen ze een kleed mee en vooral veel eten om vervolgens de hele dag op 1 plaats te blijven zitten.

In Nong Khai hebben we weer goed schaak geoefend. Elke avond zaten we te schaken in dat eerste guesthouse met het restaurant aan het water. Relaxter kan niet toch?

De laatste dag hebben we in plaats van te lopen (oke we waren ook veel te laat opgestaan) een motorbike gehuurd. We hebben 55 km. gereden, naar Silk research centre, een tempel, groot water reservoir en leuke dorpjes, waar de kinderen met hun handen omhoog staan en het enige woord wat ze kennen money is. Zo hebben we veel van de omgeving gezien en lang niet alles.

Op 5 december is de koning jarig. Koning Bhumibol werd maar liefst 80. En aangezien hij hier heilig wordt geacht door de bevolking was het dus feest. Heel Thailand in gele kleding (geel is de kleur van maandag, en de koning is op maandag geboren), hoewel roze ook meer hip wordt (de koning heeft laatst even in het ziekenhuis gelegen en toen hij eruit kwam, had hij een roze colbertje aan, dus nu is het hele land in spekkleuren). We hebben nog even tv gekeken (die luxe hadden we toen we een ander guesthouse vonden!), maar ik vind toch dat onze koningin het beter getroffen heeft op koninginnedag. Deze Thaise koning wordt dus van verwacht, dat hij op zijn verjaardag de hele dag naar toespraken en gezang van monniken luistert (en dat gezang klinkt een beetje als een turkse minaret ofzo). Geen koekhappen en spijkerpoepen dus! Wij hebben in ieder geval een lekkere BBQ gehad ter ere van de koning en zijn de dag erna de grens over gegaan. Het Thaise feest was voorbij!

Khon Kaen 30 – 31 november 2007

Geplaatst op door
Reageer

Maar liefst 1 nacht zijn we in Khon Kaen gebleven. Van de stad Chaiyapum werden we niet zo heel gelukkig (geen sfeer, kan het niet zo goed onder woorden brengen, is gewoon een gevoel) dus we hadden bijna besloten om in 1x door te gaan naar het grensstadje Nong Khai. Maar omdat er in Khon Kaen een silk festival was, besloten we om daar toch maar even te stoppen. Op weg naar het national museum moesten we door het festival heen, waardoor we nooit meer naar het national museum zijn geweest. Wat een enorme markt!! Heel erg leuk, we hebben nog een slangenshow gezien, want daar in de buurt heb je de King Cobra villages, dus we hebben Boxing with snakes gekeken. Daar hoorde nog Isaan muziek en dans bij, toch nog wat cultuur gezien. We hebben ook weer wat voorraad voor de winkel gekocht :-) We hebben nog een Ape laten maken uit fimo-klei.

‘s Avonds zijn we weer naar het festival gegaan, de fimo-ape hebben we in de kamer gelaten. Bij het festival hadden ze besloten om nu maar entree te heffen. Eigenlijk waren we van plan om wat te eten daar. We hadden eerst een sate-tje gegeten en daarna wilden we op zoek naar een restaurantje. Normaal gesproken draait het overal om eten, nu waren er wel erg veel eettentjes, maar zonder verschillende keuzes: noodle soup of gebakken kippenpootjes (en nee, niet die lekkere kippenpootjes die je in Nederland bij de slager haalt, maar de echte pootjes met nagels en al). Uiteindelijk zagen we een kraampje met koude pad thai (normaal gesproken erg lekker, gebakken noodles), en hebben we dat dus gegeten en noodle soup. Nog naar de shows gekeken, met dans en tussendoor iets van cabaret ofzo (hoewel niemand lachte) en bij de uitgang van het park nog olifanten te eten gegeven.

Terug op de kamer vroeg ik me af wat er met de fimo-aap was gebeurd… Kleine muizenhapjes uit zijn oor en kin, met iets verder op de tafel toch echt… muizenkeutels!! (En de restanten van het aapje, niet echt lekker dus). De muis hebben we niet meer gezien of gehoord.

We waren blij dat we nog even gestopt waren in deze stad en zijn uiteindelijk vanuit Khon Kaen dan toch maar in 1x naar Nong Khai gegaan.

Chaiyaphum 28 – 30 november 2007

Geplaatst op door
2

Nu zitten we dus in Chaiyapum. Provinciestad en we zijn tot nu toe nog niet 1 westerse toerist tegengekomen. Staat ook in de Lonely planet dat het alleen bezocht wordt als je de Silk Villages komt bezoeken, en dat wilden we wel. Gister om een uur of 3 hier aangekomen en een hotel opgezocht. (Klinkt sjiek, maar guesthouses hebben ze hier al helemaal niet, en zo luxe is het nu ook weer niet, zo iets ouderwets heb ik nog nooit gezien).

Eerst hebben we een restaurant opgezocht, die in de Lonely Planet stond. (Nu hebben we de LP van 2003, dus lang niet alles wat erin staat klopt nog, het verandert hier best snel). Er was wel een restaurant, alleen in deze stad spreekt dus niemand engels. Uiteindelijk hebben we toch loempia’s gegeten en nog een lokaal gerecht, wat zij op de kaart voor ons aanwezen en wij dachten, oke doe dat dan maar. Het waren rijstvelletjes, een schaal met sla, koriander, basilicum, een bord met worstjes, komkommer, halve tenen knoflook en pepers. Nu ging het meisje voordoen hoe we dat moesten eten. Gewoon van alles wat op zo’n velletje proppen en dat opeten. Er zat ook nog satesaus bij. Het was uiteindelijk wel erg lekker, maar voor die mensen daar ook erg lachwekkend.

Toen we terugkwamen bij het hotel hadden ze daar een heel terras opgebouwd, groot megascherm uitgerold en werden er films afgedraaid. Daar hebben we dus nog even gezeten en volgens 1 van de obers (die geen engels sprak) hebben we een beroemde Thaise band gezien. Tenminste dat denken we :-)

Vandaag, 29 november zijn we dan naar zo’n Silk Village geweest. Met het openbaar vervoer naar Ban Kwao. We zijn midden het dorpje eruit gezet, maar het was nog best grootschalig (het dorpje dan). We hadden geen idee waar we heen moesten en als ze in de stad al geen engels spraken, dan hier al helemaal niet. We hadden een informatiecentrum / museum gevonden, want op de buitenkant stonden de woorden: welcome en information. Waar ze dat vandaan hadden weet ik niet, want zelfs hello kenden ze niet. Maar dat maakt het juist allemaal wel weer schattig. Even rondgenuisd in het museum (wel 10 minuten) en daarna een straatje ingelopen. Daar heb je dan wel wat silk winkeltjes. We hebben wat souvenirtjes gekocht en uiteindelijk na een uurtje, weer terug gegaan naar de stad. Geen rupsen, coconnetjes e.d. gezien, misschien was het niet de tijd ervoor, maar vraag ons niet wanneer dat wel is en daar zouden we dan hier absoluut niet achter zijn gekomen. Maar we hebben een leuk tripje gedaan (speciaal daarvoor waren we eigenlijk naar deze stad gekomen) en nu maken we onze tijd vol met internetten (ook met moeite gevonden). Morgen nemen we de bus naar Khon Kaen.

Foto’s kunnen we hier niet erop zetten helaas, want de USB dingetjes op de computer zijn afgeplakt. wel de route die we hebben afgelegd naar de silk village:

Chaiyaphum – Ban Kwao – Silkvillage at EveryTrail

Phimai 26 – 28 november 2007

Geplaatst op door
Reageer

Vanuit Pak Chong verder noordelijk gereist naar Phimai. Phimai ligt ten noordoosten van Nakhon Ratchasima (en dat ligt weer ten noordoosten van Bangkok).

Phimai gaf weer een heerlijk Prachuap gevoel. Klein dorpje, weinig toeristen, erg gezellig. Het was meteen al feest op het dorpsplein, dus heerlijk de hele avond Thaise muziek :-)

P1060328

We zaten in Guesthouse Old Phimai Inn. Helemaal van hout, de familie woont beneden, boven waren de kamers met de gezamenlijke badkamer. Oma paste op de kinderen en deed de check in en out. Heel schattig dus.

Ons favoriete eetstalletje waar ook de "showgirls" aten

‘s Avonds hebben we op de markt gegeten. Een lekker Isaan (zo heten de Noord Oostelijke provincies van Thailand samen) gerecht en Pad Thai, dat is altijd een favoriet. Verder viel er in het stadje niet veel te beleven,

Mooie shows

(toch wel, er was de openingsceremonie van de ASEAN Games. Muziek en dans op het podium op het marktplein! noot van Frank) nog even over de night market gelopen en weer naar het guesthouse gegaan.

P1060368

De volgende dag naar de oude tempel midden in de stad gegaan. Phimai heeft, net als een groter gedeelte in het noord oosten, vroeger tot de Khmer kingdom gehoord en daarom staat er midden in het stadje een grote ruine van een tempel zoals je die in Angkor in Cambodia ook ziet. Dat is ook eigenlijk de enige reden waarom toeristen hier komen. Hier hebben we ons een beetje vermaakt, rondgelopen, op de foto gegaan met een paar Thai’en, zo bijzonder als wij zijn en daarna naar de Soi Ngam geweest.
Soi Ngam is de oudste en groote Banyan tree van Thailand. Echt enorm, met overal weer nieuwe stammen en de bladeren overkappen het helemaal. En veel eekhoorns!
‘s Avonds weer bij ons favoriete tentje gegeten op de night market en weer schaak gespeeld.
P1060277P1060311

P1060318P1060313

Pak Chong 24 – 26 november 2007

Geplaatst op door
1

Uiteindelijk hadden we in de stad in Bangkok pas om 12 uur de bus naar het Northern bus terminal, dat duurde 1,5 uur. Van daaruit ging de bus om 14 uur naar Pak Chong. In Pak Chong was verder niet veel te beleven. Maar voor trekkings in het National Park Khao Yai moet je daar zijn. Bij de bushalte werden we al door een “propper” opgewacht, en zo belandden we in een guesthouse, 7 km. buiten de stad maar wel richting het National Park. Het leek er rustig, maar om 20 uur kwam iedereen terug van een trekking en was het toch een stuk drukker. Wij hadden een 1-daagse trekking geboekt voor de volgende dag. 25 november was in Thailand het Loi Krathong festival. Vanuit het guesthouse gingen een paar naar Pak Chong, dus we waren met een stuk of 10 gasten die mee gingen. Het festival heeft met het water te maken. Iedereen koopt een in elkaar gemaakt stukje om dat te water te laten, en zo om vergeving te vragen om wat ze het water hebben aangedaan (ofzoiets, kan me bijna niet voorstellen dat ze daarmee hun ziel reinigen, want alles wordt natuurlijk in het water geloost hier). We hebben ook nog een paar visjes losgelaten, is goed voor ons Kharma. Ik voel me ook een stuk beter… Ach het is leuk om zo mee te doen aan de lokale gewoonte. Het hele dorp was er voor uit gelopen. We waren ook de enige westerlingen daar. Na nog een rondje over de markt, wat lokale hapjes geprobeerd te hebben (altijd weer spannend) zijn we weer terug gegaan.

De volgende ochtend om 8 uur vertrokken we naar het National Park. Van de 8 mensen die meegingen waren we met 5 nederlanders. Ja ja, nederlanders zijn natuurlijk echte natuurfreaks ;-)  Helaas mochten we onze teva slippers niet aan, we moesten dichte schoenen aan. Aangekomen bij het eerste uitzichtspunt zaten al tientallen gibbons. Echt leuk, midden op de weg, op de auto’s, echt overal!! We gingen nog een stukje verder met de auto en elke keer zag de gids heel erg in de verte een aap in de boom. Hup, sprong eruit, verrekijker op statief en inzoomen maar. Echt super leuk om te zien. Zo zijn we nog een paar keer gestopt.

Het eerste deel van de dag hebben we 3 uur gelopen. Viel een beetje tegen dat we zo weinig dieren hebben gezien, wel weer wat apen, en dat blijft leuk om te zien, maar afwisseling is ook wel eens leuk. Wel nog een eekhoorn, spinnen en een duizendpoot gezien. En heel veel geluiden gehoord.

Na deze wandeling wat gaan eten. Ons Nederland boekje laten zien (jaa aan de Nederlanders) en naar de waterval gekeken. Daar staat dit park ook wel bekend om, dit is de waterval die in de film “the Beach” is gebruikt. Onderweg richting de olifanten nog een tussenstop gemaakt om een krokodil te bekijken. Die lag lekker op een boomstammetje in het water te slapen. Dat vond ik niet zo erg :-) Uiteindelijk nog op een hoog uitkijkpunt geweest, met een geweldig uitzicht.

Onze route die we hebben opgenomen met de GPS travel decoder van Amsterdam – Kuala Lumpur – Bangkok heeft het ook in het vliegtuig voor een deel wel gedaan, maar het is nog niet gelukt om het op de website te zetten. Van het national park is het wel gelukt, dit staat dus nu op onze website, met foto’s erbij.

Bangkok 23 – 24 november 2007

Geplaatst op door
Reageer

Eindelijk weer een berichtje. Bangkok lijkt ondertussen al wel een eeuw geleden. Omdat we besloten een visa te gaan halen voor Laos in Bangkok (bij de ambassade krijg je 30 dagen, bij de grens 15, zo hoeven we zeker niet te haasten) zijn we toch nog een dag in Bangkok gebleven. Consulaat was helemaal aan de andere kant van de stad, dus was een aardig ritje met de taxi. Visa was gelukkig binnnen 1 uur klaar, dus om 12 uur waren we Niet van plastic!terug in de stad. Meteen laten afzetten bij de dierentuin. Daar hebben we ons de rest van de middag vermaakt. Best mooie dierentuin, veel groen, veel bomen, dus is ook op het heetst van de dag wel te doen. ‘s Avonds hebben we weer lekker gegeten, geschaakt (dit keer een reisversie) en niet te laat gaan slapen, want de ochtend erna weer vroeg met de bus.