Afgelopen weekend hebben we weer heerlijk genoten! We waren bij Georgia Sunshine Village, iets verder dan Malavalli (ik moet alleen zelf nog steeds even opzoeken waar dat nou precies ligt). Georgia Sunshine Village (http://www.georgiasunshine.com/) is een guesthouse dat in the middle of nowhere ligt. Vanaf het busstation in

Malavalli met de autorickshaw (zo heten ze hier, we noemen ze elke keer tuktuk, maar we zitten niet in Thailand natuurlijk) ernaar toe. Halverwege vroegen we ons echt even af of we nog wel goed gingen. Gelukkig hingen hier en daar wat bordjes. Het is er niet heel groot, ze hebben een stuk of 6 cottages maar daarnaast wel een zwembad, een overdekt gedeelte waar je ook boeken kunt lenen en een terras. En misschien wel het allerbelangrijkste, sinds weken hoorden we hier alleen maar natuur en dieren! We waren er net voor de lunch (ohh wat lekker zeg! Er waren ook gerechten die we in het hostel ook weleens eten zoals Gobi, dus we konden het even goed vergelijken haha). We hadden echt veel gegeten, zo lekker was het. We wilden eigenlijk nog naar de watervallen, maar het was al 15 uur en aangezien we in the middle of nowhere zaten zou het eerst nog een tijd duren voor de autorickshaw er zou zijn. Die bestellen ze dan voor je. Dus we hadden besloten de volgende dag te gaan. Vervolgens zag onze dag er dus zo uit:

Lezen op het terras
- nog meer lezen op het terras
- regen dus: lezen in het overdekte gedeelte
- vissen (haha dat zat bij de prijs inbegrepen. Vlakbij was een meertje waar we met de andere gasten heen gingen (een groep collega’s uit Bangalore) en niet 1 vis gevangen. Ze aten wel het aas op. Ik weet ook wel weer meteen waarom ik vissen niet leuk vind.
- Lezen op het terras met een snack en jawel: een biertje!
- Fleur heeft gezwommen in het zwembad en Ellen en ik hebben weer gelezen.

Echt heerlijk relaxed dus! De volgende ochtend een lekker ontbijtje met toast en ei (er lag ook idly, dat hebben we 1x in het hostel gekregen, we snappen nog steeds niet dat ze dat een zuid indiase lekkernij noemen. Het plakt en het smaakt nergens naar vinden wij.

De autorickshaw hadden we de dag ervoor al besteld en was op de Indiase manier netjes op tijd (half uur later dus). We hebben de watervallen gezien bij Shivanasamudra.

Echt heel mooi en lekker druk met Indiase toeristen. Na een half uurtje zijn we naar het busstation van Malavalli gegaan om de bus naar Mysore te nemen.

In Mysore hebben we nog even boodschappen gedaan en pizza gegeten :-) We hadden de week ervoor sarees gekocht voor Annual Day en de blouses voor de sarees werden gemaakt door een schoonzus van een van de studenten hier. Die konden we zondagavond gaan passen. Die blouses zitten behoorlijk strak! Maar ja, voor het is voor 1 dagje :-)

Maandag was het zover: Annual Day. Op 9 augustus is in 1965 het instituut opgericht, dus vandaar elk jaar feest. De studenten hebben al weken voor het avondprogramma geoefend. Overdag hadden we de sarees aan. Een van de studenten had geholpen om ze ons aan te trekken, want het is zo’n 6 meter stof wat om je heen gevouwen moet worden! We kregen wel de hele dag door complimentjes van iedereen dat we er zo mooi uitzagen, dat was wel erg leuk. Overdag was het officiele gedeelte met wat speeches en de lancering van de nieuwe website. Het vond plaats in Gymkhana, hier een stukje verderop. Een sportgebouw van het instituut. We gingen er heen in de schoolbus van het instituut. Zo’n echte gele. Na het officiele gedeelte hadden we lunch in de tuin van de gymkhana en daarna konden we even naar huis om om te kleden en een douche te nemen, want dat was wel nodig. ‘s avonds konden we weer in onze eigen kleding, want wij deden namelijk een act als toeristen. Vorige week was ons gevraagd of we daaraan mee wilden doen. Het was als presentatie bedoeld. De studente die het presenteerde speelde de tourguide en wij de toeristen. Tussen de acts door hadden we dus elke keer een soort toneelstukje. Erg grappig. En zo konden we toch nog meedoen. Er was namelijk al een keer of 4 gevraagd of wat wilden doen met Annual Day.

Maar ja, zij hebben allemaal mooie volksdansen en kunnen mooi zingen, maar ja, wat moet je doen als je uit Nederland komt? Gelukkig konden we dat afhouden en hebben we toch mee kunnen doen. Er is ook gefilmd dus we gaan even kijken of we er een dvd van kunnen krijgen :-) het was in ieder geval erg leuk om te doen. Het programma was ook erg leuk, de kinderen van de preschool hadden een dansje op Happy Birthday en deden een regendans met parapluutjes. Echt leuk om de kinderen te zien dansen! Er was een dans uit Rajasthan en een Marathi group song. (Moet je maar even googlen). Leraren deden nog een dans, een dans drama en er was nog een instrumentaal stuk. En de hele zaal zat bomvol.

Gister begon het gewone leven weer. Deze week zitten we ‘s morgens nog bij Speech Language OPD en ‘s middags bij LTU. Bij OPD nemen ze nieuwe casussen aan, ze nemen de anamnese af en indien nodig doen ze meteen onderzoek. Soms is het in het engels, dan is het wel leuk om te zien, maar anders is het een beetje suf want dan lezen we de file, dus dan zit je eerst een uur te luisteren en vervolgens moet je in de file lezen wat er gezegd is. Het is wel leuk om te zien hoe ze sommige onderzoeken doen. Veel onderzoeken kennen wij niet, maar de Stuttering Severity Instrument doen ze hier ook. Alleen iets anders dan wij (wij nemen er wat meer de tijd voor en wij nemen vaak op, zodat je terug kan kijken). ‘s Middags bij LTU observeren we de hoortraining bij kinderen met een hoorapparaat en een enkele met een cochleair implantaat. Dat is vaak in Kannada of Malayam, maar aangezien het om hoortraining gaat, leren wij vanzelf ook de woorden die ze gebruiken (thema’s bv. animal, fruit, vegetables) en gaat het natuurlijk niet om hele verhalen die wij niet kunnen volgen. Erg leuk om te zien. Volgende week gaan we weer naar andere afdelingen. Ik ben benieuwd! Volgende week weer een verslag!

Meer fotos hier