Vanuit Chiang Mai dus de nachtbus naar Bangkok genomen. Daar werden we “ergens” afgezet, waar we een tuk tuk hadden naar northern busterminal. Wij wilden naar southern busterminal, maar daar rijdt een tuk tuk niet heen, veel te druk en chaotisch ’s morgens om 6 uur. Daar stonden we op busstation noord. We dachten, we proberen het nog een keer, een tuk tuk te vragen naar busstation zuid te rijden. Engels is niet hun sterkste kant, en we dachten min of meer dat hij wel naar zuid wilde rijden (en misschien zei hij dat ook wel), maar na 100m zei hij dat hij ons bij een bus ging afzetten, die naar busstation zuid ging. Oke, ook goed, als we er maar komen. Vervolgens reed hij een rondje, om aan de andere kant van busstation noord uit te komen. Begrijpen jullie het nog?! We hadden dus best 10 minuten willen lopen.. Maar goed, dat wisten we ook niet van tevoren. (En het was nog erg vroeg). We hebben een half uurtje moeten wachten op de bus, die stamp- stamp en stampvol was. Normaal gesproken is het de Thaise manier om te denken: alles past. Nu waren er zelfs Thaise mensen die het al opgaven voordat ze uberhaupt bij de ingang van de bus waren. Wij hadden geluk, we konden mee (vraag niet hoe).

Na een kwartier rijden moesten we tanken. (Natuurlijk, dat doen ze hier altijd pas als ze geld hebben gevangen van de klanten). Alleen duurde dat tanken 3 kwartier!! Waarbij ook de motor nog eens werd afgezet, wel logisch, maar met 200 man in een bus in Bangkok, waar dat beetje uitlaatgas toch niks meer uitmaakt, is het wel prettig als de airco blijft draaien.

Uiteindelijk is het tanken toch gelukt en konden we verder. We hadden zelfs op busstation zuid geluk dat de bus over een half uur ging. Ontbijt gehaald bij Dunkin’ donuts en op weg naar Prachuap Khiri Kan!

Vanuit Mae Hong Son weer naar Pai gegaan. We hadden het geluk dat heel Thailand een lang weekend vrij had, dus zo’n beetje heel Bangkok was in Pai te vinden. Zo chaotisch hebben we het nog nooit ergens gezien. Pai is niet erg groot, en nu was het dus bomvol met vooral mini-vans… En natuurlijk was er ook geen guesthouse meer te bekennen met nog een kamer vrij, dus waren we weer genoodzaakt om in een tent te slapen. Het was een dure tent, maar ja wat wil je met zo’n verhouding vraag-en-aanbod. Op het eerste gezicht zag de tent er wel aardig uit, en dat was het ook wel, maar hij stond naast een drukke weg. We hadden eigenlijk wel verwacht dat het ‘s nachts niet zo druk was op die weg, maar helaas voor ons, de scootertjes bleven maar langsrazen.

Om 7.30 uur maar opgestaan (dat zegt wel genoeg over hoe goed we hebben kunnen slapen…) en op zoek naar een kamer gegaan. We hadden geluk dat we een kamer hebben gevonden, wel voor 600 baht, (normaal zitten we rond de 200 – 300 baht), maar we konden in ieder geval slapen. Die middag hebben we dat ook gedaan, anders hadden we 24 uur oud en nieuw nooit gered. Om 19 uur ontbeten met een biertje :-) In de reaggea bar, waar later een Australisch stel binnen kwam, met bagage. Zij kwamen net uit Koh Tao en hadden dus een hele lange reis gehad. Hun laatste optie was om in die bar te gaan slapen. Erg aardig van de bar-boy, maar niet echt ideaal natuurlijk. Nu dachten wij, laten wij het nieuwe jaar goed beginnen door ze bij ons uit te nodigen. Toevallig stond er in onze kamer een nieuw matras nog in de verpakking en de kamer was groot genoeg. We hebben ze dus sneaky naar binnen gesleept en zo waren zij erg blij dat ze en konden slapen, en warm konden douchen. Goed voor ons karma…

We hebben met ze gegeten en gefeest. Was erg gezellig, ze hadden precies als wij vorig jaar, de duik cursussen bij Ban’s diving resort gedaan, toevallig dus.

Op nieuwjaarsdag hebben we vooral geslapen. Op 2 januari zijn we met de bus naar Chiang Mai gegaan, om vanuit daar de nachtbus naar Bangkok te nemen, om snel op het strand te zijn!