Luang Prabang is ook echt weer zo’n stad waar je snel te lang blijft. Maar helaas is het ook duur. Veel toeristen en voornamelijk veel toeristen die niet zo heel lang op reis zijn en dus genoeg geld te besteden hebben.

De avondmarkt heeft enorm veel mooie spullen, waar je dus eigenlijk op het einde van je reis naartoe moet. We hebben ons ingehouden en maar een paar souvenirtjes gekocht. In de bus van Vientiane naar Vang Vieng hebben we een duits meisje ontmoet, Anne. Ze zat ook weer bij ons in de bus naar Luang Prabang. ‘s Avonds kwamen we haar weer tegen en hebben we met zijn 3-en gegeten. Erg gezellig en ze is al een keer in India geweest, dus ook handig om wat tips van te krijgen. Fijn om te horen dat ze nog wel een keer terug wil naar India. Op de een of andere manier spreken wij alleen maar ervaren reizigers die India op hun lijstje hebben staan waar ze juist niet heen willen. Maar daarom zijn wij juist ook nieuwsgierig. Als je er nooit geweest bent, zul je het ook nooit weten vind ik.

We hebben de eerste dag in Luang Prabang niet zoveel gedaan. Weer boeken gekocht bij Big Brother Mouse en souvenirtjes gekocht. De tweede dag wilden we naar een waterval of naar olifanten. Het maakte ons niet zoveel uit. De tuktuk chauffeur had wel vrienden die ook olifanten hadden, dat was veel goedkoper dan bij zo’n toeristische waterval, waar de olifanten alleen maar een rondje langs de waterval liepen. Wij zijn dus met hem meegegaan naar het dorpje waar de olifanten ook heen zouden komen. Een schitterende omgeving, geen toerist te bekennen en een heel leuk dorpje. We hebben daar een uur gewacht en toen bleek dat de olifanten aan het werk waren in het bos en dus niet konden komen voor een tour, zijn we toch maar naar die watervallen geweest. Het dorpje was wel onwijs leuk om te zien, veel leuker nog dan de watervallen en het olifantenritje wat we daar gedaan hebben. Maar we hebben een leuke dag gehad en de tuktuk chauffeur sprak erg goed engels en was een gezellige gids.

‘s-Avonds weer met Anne gegeten en in de bar gezeten, die natuurlijk om 24 uur dicht ging. Niet zo heel erg, want de dag erna kwam onze olifanten-tuktuk-chauffeur ons om half 8 ophalen, zodat we om 8 uur de bus naar Udomxai hadden. (Die uiteraard pas om 9 uur vertrok).