Nu zitten we dus in Chaiyapum. Provinciestad en we zijn tot nu toe nog niet 1 westerse toerist tegengekomen. Staat ook in de Lonely planet dat het alleen bezocht wordt als je de Silk Villages komt bezoeken, en dat wilden we wel. Gister om een uur of 3 hier aangekomen en een hotel opgezocht. (Klinkt sjiek, maar guesthouses hebben ze hier al helemaal niet, en zo luxe is het nu ook weer niet, zo iets ouderwets heb ik nog nooit gezien).
Eerst hebben we een restaurant opgezocht, die in de Lonely Planet stond. (Nu hebben we de LP van 2003, dus lang niet alles wat erin staat klopt nog, het verandert hier best snel). Er was wel een restaurant, alleen in deze stad spreekt dus niemand engels. Uiteindelijk hebben we toch loempia’s gegeten en nog een lokaal gerecht, wat zij op de kaart voor ons aanwezen en wij dachten, oke doe dat dan maar. Het waren rijstvelletjes, een schaal met sla, koriander, basilicum, een bord met worstjes, komkommer, halve tenen knoflook en pepers. Nu ging het meisje voordoen hoe we dat moesten eten. Gewoon van alles wat op zo’n velletje proppen en dat opeten. Er zat ook nog satesaus bij. Het was uiteindelijk wel erg lekker, maar voor die mensen daar ook erg lachwekkend.
Toen we terugkwamen bij het hotel hadden ze daar een heel terras opgebouwd, groot megascherm uitgerold en werden er films afgedraaid. Daar hebben we dus nog even gezeten en volgens 1 van de obers (die geen engels sprak) hebben we een beroemde Thaise band gezien. Tenminste dat denken we :-)
Vandaag, 29 november zijn we dan naar zo’n Silk Village geweest. Met het openbaar vervoer naar Ban Kwao. We zijn midden het dorpje eruit gezet, maar het was nog best grootschalig (het dorpje dan). We hadden geen idee waar we heen moesten en als ze in de stad al geen engels spraken, dan hier al helemaal niet. We hadden een informatiecentrum / museum gevonden, want op de buitenkant stonden de woorden: welcome en information. Waar ze dat vandaan hadden weet ik niet, want zelfs hello kenden ze niet. Maar dat maakt het juist allemaal wel weer schattig. Even rondgenuisd in het museum (wel 10 minuten) en daarna een straatje ingelopen. Daar heb je dan wel wat silk winkeltjes. We hebben wat souvenirtjes gekocht en uiteindelijk na een uurtje, weer terug gegaan naar de stad. Geen rupsen, coconnetjes e.d. gezien, misschien was het niet de tijd ervoor, maar vraag ons niet wanneer dat wel is en daar zouden we dan hier absoluut niet achter zijn gekomen. Maar we hebben een leuk tripje gedaan (speciaal daarvoor waren we eigenlijk naar deze stad gekomen) en nu maken we onze tijd vol met internetten (ook met moeite gevonden). Morgen nemen we de bus naar Khon Kaen.
Foto’s kunnen we hier niet erop zetten helaas, want de USB dingetjes op de computer zijn afgeplakt. wel de route die we hebben afgelegd naar de silk village:
