Na een busreis van een uur of 8 zijn we weer terug in Mae Hong Son! Grappig om nu al ergens de weg te kennen aan de andere kant van de wereld. Het is nog steeds een heerlijk stadje en toeristisch gezien toch alweer een stukje rustiger. Terug naar ons guesthouse, waar ze ons nog herkenden. ‘s Avonds een beetje over de night-market gestruind en heerlijke eend in honey gravy gegeten en hele lekkere groenten.

De eerste dag hebben we lekker rustig aan gedaan. Vanaf Bangkok hadden we toch alweer een druk “programma” afgewerkt, dus dan is het wel even lekker om een beetje bij te komen. (Dat zal straks in Nederland wel weer helemaal wennen zijn…) Uitgebreid ontbeten (we hadden tot nu toe pas weer 1 ontbijt gehad in Thailand en dat was in het vliegtuig) en daarna de heuvel opgeklommen naar de tempel. We hebben wat “merit” verdiend (donatie en wierook aangestoken) en vervolgens maar ook weer wat souvenirtjes gekocht. Nog genoten van het uitzicht en op naar een lekkere massage!

We hebben een heerlijke oil massage gehad en daarna was het wel weer tijd om wat te gaan eten. De kok in het restaurant/eetstandje was tot onze verbazing 1 van onze gidsen van de trekking! Leuk om hem weer te ontmoeten in het restaurant van zijn zus. Hij kan heerlijk koken en gezellig kletsen, dus een leuke avond gehad.

De tweede dag hebben we een auto gehuurd (met chauffeur..) en zijn we eerst een olifanten ritje gaan maken. Wat een mooie beesten! Hele planten trekken ze mee met hun slurf en steken ze in hun bek. Nadat we als koning en koninginnen genoten hebben zijn we naar de long-neck karen gegaan. Een echt koop walhalla. De long-neck leven van de toeristen. Entree betalen en vooral veel sjaals kopen. Dat is hun specialiteit. Overal wordt je uitgenodigd om even te gaan zitten en een praatje te maken, dus ook wel erg gezellig.

Na de long-neck people nog naar een Chinese village geweest. Daar wat wijn gekocht en vaag chinees gegeten en wat rondgekeken. Verder niet zo bijzonder. Onze chauffeur vroeg of we nog even naar de grens met Birma wilden. Nou oke, waarom niet?!?!

De grens met Birma is dus een onofficiele grensovergang, wat het dus best spannend maakt. Loopgraven met houders om je geweer op te leggen. Kaarten van de omgeving en verrekijkers om te kijken of er geen illegalen rondlopen en of er niet gevochten wordt. (Dagelijkse kost daar). Net even of je in een film belandt… Erg leuke ervaring!!

Na Mae Hong Son zijn we dan maar weer naar Pai gegaan.