Het is helaas weer zover, we gaan weer terug naar Nederland. Vanavond om 23.56 vliegen we terug, een vlucht van 11 uur en 50 minuten…  Aankomst op Schiphol 5.45.

Tot snel, wij gaan nog even snel van de Tom Yam, de Fried Rice, Phad Thai en Peneang Curry genieten! (en natuurlijk grote Beer Changs…)

Frank, Astrid en Anneke
(vanuit een stikwarm en benauwd Bangkok)

 

Weer terug naar Bangkok. De weg van en naar het vliegveld kennen we uit ons hoofd. Onze laatste avond hadden we iets anders voorgesteld. Anneke ziek geworden en Astrid heeft ook niet van het eten kunnen genieten…

De volgende dag toch vol goede moed naar de Royal Palace. De laatste dag kun je nu eenmaal niet in je bed doorbrengen (zeker niet in de sauna van Bangkok). Met de SkyTrain eerst naar een enorm winkelcentrum, met prijzen nog hoger dan in de P.C. Hooftstraat, omdat Frank wat keukengerei moest hebben. Gelukkig snel gevonden (niks erger dan ziek in een winkelcentrum en dan óók nog eens onbetaalbaar) en weer terug met de Sky Train en de boot naar de Royal Palace. Tja, alleen in Thailand is het al een wereld van verschil met dorpjes waar ze nog maar net stromend water hebben en de meest luxueuze winkelcentra in Bangkok…

De Royal Palace is enorm en enorm mooi. Jammer dat we nog 1 foto konden maken op dit geheugenkaartje, maar we graven nog wel even in Frank zijn archief. Elk randje waar we konden zitten, hebben we gezeten en ondanks dat het erg jammer was, vonden we het ook niet erg om weer terug naar het guesthouse te gaan. Maar, we hebben uiteindelijk best nog wel wat gezien van de Royal Palace.

‘s Avonds nog wat gegeten, spullen gepakt, gedoucht, uitgecheckt en weer een taxi naar het vliegveld. Voor het laatst helaas…

We hebben een goede terugvlucht gehad (12 uur lang in het donker) en een gezellig welkomstcomitée! Bedankt dat jullie om 5.30 uur op Schiphol wilden staan! Na onze winterkleren weer uit de kast te hebben gehaald, zijn we weer helemaal gewend aan alles hier. Dat gaat helaas veel te snel.

Ik vond het erg leuk om verhalen te schrijven, dus ik was blij dat het gelezen werd! Iedereen bedankt daarvoor en bedankt voor het schrijven van jullie reacties!

PS: voor de liefhebbers heb ik hieronder ook nog een stuk over Krabi geschreven…

Ik weet het, we zijn alweer 2 weken thuis, maar ook de laatste dagen horen bij het reisverslag…  

In Koh Tao hebben we de nachtboot geboekt naar Surat Thani en vervolgens de bus naar Krabi. Het was erg jammer om Koh Tao te verlaten, maar we hadden al een vlucht geboekt vanaf Krabi terug naar Bangkok, dus we moesten wel. Om 20.30 vertrok de nachtboot, wij waren er om 19.30. We waren de eerste en wisten niet wat we zagen! Een 2-laags dek, bovenste dek ongeveer 1,5 meter hoog, beneden was het misschien 1 meter hoog. Alles wel overdekt trouwens. Smal looppaadje in het midden en aan beide kanten 25 matrassen naast elkaar!! Erg gezellig dus om met 50 man in zo’n ruimte op die manier de nacht door te brengen!!

Het bleek dat het maar goed was dat we vroeg waren, want de eerste 50 hadden een plekje boven, met ramen, matrassen en kussens en degene die daarna kwamen moesten beneden, zonder ramen en op rieten matjes. De foto’s zeggen genoeg!

Na een lange nacht (wat moet je doen als de lichten al om 21.00 uur uitgaan…) kwamen we aan in Surat Thani. Je wordt vanzelf wel meegeloodst als ze horen waar je heen gaat. Dus we kwamen als vanzelf op een busstation. Van daaruit de bus naar Krabi, westkust van Thailand: Andaman Sea.

De bedoeling was om naar het strand Ao Nang te gaan. Dit zag er ons iets te spaansachtig uit, met vele westerse roodverbrande dikbuiken, dus zijn we met de taxi boot naar Ton Sai beach gegaan. Wat een verademing! Dit was tenminste relaxed. Hutjes aan het strand, gezellige toeristen en geen verkeer, aangezien dit een baai is waar alleen maar bootjes op en af varen.

Ton Sai beach is trouwens het strand waar Frank zat tijdens de Tsunami. Gek om dat real life te zien, toen kon ik me er absoluut niks bij voorstellen. Ook hier hebben we weer een mooie kamer gevonden en hebben we de laatste 3 dagen alleen maar op het strand gelegen, gezwommen, vis gegeten en lekkere Mai Thai cocktails gedronken.

Woensdag 21 februari vlogen we dan van Krabi terug naar Bangkok, voor onze allerlaatste dag… 

Van het ene paradijs naar het andere… Koh Tao is een klein eiland, uitgezocht omdat Koh Samui en Koh Pagnan (hier niet ver vandaan, aan de oostkust van Thailand, Golf van Thailand) veel toeristischer waren. In de lonely planet en in een andere reisgids stond dat Koh Tao erg geschikt is voor duiken en dat er best wat duikscholen waren. Nadat Frank 15 jaar geleden voor het laatst in het freezing water van Nederland heeft gedoken, was dit weer de kans om hier weer een cursus te gaan doen. Ik twijfelde nog wat, omdat ik geen idee had of ik het wel leuk zou vinden (of dat ik het natuurlijk niet te eng vond). Maar ik dacht, ik ga het gewoon proberen, als ik het niks vind, stop ik er gewoon weer mee.

De cursus begonnen met instructrice Chloe (frans), Craig (engels), Max (deens) en Kevin (canadees). Na veel theorie (maar kun je echt niet overslaan) en een oefenduik in het zwembad, zijn we de zee opgegaan. Eerste duik open water! Wat een geweldige ervaring!!! 12 meter diep, 34 minuten onder geweest. Alleen het uit de boot springen met een kilo of 15 aan je is al geweldig! Er is dus niks engs aan, als je eenmaal een duik hebt gemaakt ben je meteen verslaafd!! Supermooie vissen gezien, mooi koraal en heerlijk omdat op die manier mee te maken i.p.v. Oceanium ofzo.

Tweede duik ook 12 meter, dag erna 2 duiken gemaakt van 16 meter. Examen behaald, dus nu waren we open water divers! Maar iedereen was zo enthousiast, dat iedereen de advanced open water course ook wel wilde doen.. Minder theorie, maar meer een soort van themaduiken. 1 diepduik (30 meter) verplicht, 1 multilevel duik (beginnen bij het diepste bv. 20 meter, daarna bv 16 meter, dan 12 meter. (Daar zit een hele theorie achter ivm de waterdruk enzo…). 1 navigatieduik, zodat je volgende keer alleen met je buddy kunt duiken en niet per se een instructeur mee moet, en 2 duiken naar keuze. Keuze was: onderwater fotografie, video, nachtduik, met een soort van james bond scooter door het water racen of naturalist. Omdat ze hier vinden dat je de nachtduik eigenlijk niet moet missen, zat die sowieso al in het programma. Wij kozen daarna nog voor naturalist, waarin je vissen observeert enzo. De nachtduik was enorm gaaf!! Met ons groepje achter elkaar aan (wel relaxter dan zelf navigeren natuurlijk :-)) , iedereen met een zaklamp. Nog even de zaklamp allemaal uitgedaan en een stukje gezwommen. Je ogen wennen snel genoeg. Erg gaaf, veel lichtgevend plankton, waardoor je precies de flippers van degene voor je kon volgen. 

Heerlijke stad! Aan het strand, klein en weinig toeristen. Het strand is niet echt om te liggen, maar we hebben gefietst (ja, ja, biergehalte is hier niet lager dan in Spa in ieder geval, dus een beetje beweging kan geen kwaad). ‘s Morgens was Anneke met een optocht van een school meegelopen (wij waren nog niet wakker natuurlijk) en heeft ze vrienden gemaakt. Dus later waren we verplicht om even langs de school te gaan om de kinderen te schow’en. De optocht was voor de sportdag, 4 groepen in elk de eigen kleur en de meisjes opgemaakt, panty’tjes en pijpekrullen. Erg leuk al die kinderen van een jaar of 4.. Zij mochten de prijzen uitreiken. Nadat wij de grootste attractie waren i.p.v. de sporten, zijn we op de fietst gestapt.

We gingen naar een grot, (uiteraard met Buddha’s erin) waar 6 vrouwelijke monniken (wie weet hoe dat heet mag het zeggen), die wilden dat Anneke en ik even gingen mediteren. Na 10 minuten ogen gesloten en geluisterd naar de stilte vond ik wel dat ik genoeg gemediteerd had en hebben we maar een donatie gedaan. Een meditatiecursus kan altijd nog wel een keer…

De andere dag zijn we naar een ligstrand gaan fietsen. Door een marinebasis, waar de weg over een vliegveld loopt. De landingsbaan moet je oversteken, komt er een vliegtuig aan, doen ze gewoon even de slagboom handmatig naar beneden. Lekker gezwommen, krab gegeten, fish cake gegeten (onwijs lekker!) en weer terug gefietst. ‘s Avonds op de food-market voor ons hotel gegeten, waar we elke avond gegeten hebben.

We vlogen dus vanaf Chiang Mai, ‘s avonds. Aangezien we om een uur of 11 in Chiang Mai aankwamen (uit Pai) zijn Anneke en ik naar een winkelcentrum geweest. Heerlijk! Eindelijk weer eens wat normale winkels… ‘s Avonds vlogen we (niet met een kutvliegtuig dit keer) weer terug naar Bangkok. Daar hebben we weer een heerlijke avond op Khoa San Road gehad.

De volgende ochtend de trein naar Prachuap Khiri Khan.

Terug in Pai. Wat een heerlijk stadje is dit toch. ‘s Middags niks gedaan en de dag erna weer een dag kookcursus gedaan. Anneke heeft geloof ik meer genoten van het marktbezoekje (onze juf liet ons alles proeven en zien) dan van het koken zelf. :-) Nee hoor, het was allebei helemaal geweldig! Heerlijk gegeten (tja ons eigen eten, dus ik zal niet anders beweren)…

De dag erna zijn we met de bus naar Chiang Mai gegaan, want ons vliegtuig vertrok de 7e weer richting Bangkok…

Na een busreis van een uur of 8 zijn we weer terug in Mae Hong Son! Grappig om nu al ergens de weg te kennen aan de andere kant van de wereld. Het is nog steeds een heerlijk stadje en toeristisch gezien toch alweer een stukje rustiger. Terug naar ons guesthouse, waar ze ons nog herkenden. ‘s Avonds een beetje over de night-market gestruind en heerlijke eend in honey gravy gegeten en hele lekkere groenten.

De eerste dag hebben we lekker rustig aan gedaan. Vanaf Bangkok hadden we toch alweer een druk “programma” afgewerkt, dus dan is het wel even lekker om een beetje bij te komen. (Dat zal straks in Nederland wel weer helemaal wennen zijn…) Uitgebreid ontbeten (we hadden tot nu toe pas weer 1 ontbijt gehad in Thailand en dat was in het vliegtuig) en daarna de heuvel opgeklommen naar de tempel. We hebben wat “merit” verdiend (donatie en wierook aangestoken) en vervolgens maar ook weer wat souvenirtjes gekocht. Nog genoten van het uitzicht en op naar een lekkere massage!

We hebben een heerlijke oil massage gehad en daarna was het wel weer tijd om wat te gaan eten. De kok in het restaurant/eetstandje was tot onze verbazing 1 van onze gidsen van de trekking! Leuk om hem weer te ontmoeten in het restaurant van zijn zus. Hij kan heerlijk koken en gezellig kletsen, dus een leuke avond gehad.

De tweede dag hebben we een auto gehuurd (met chauffeur..) en zijn we eerst een olifanten ritje gaan maken. Wat een mooie beesten! Hele planten trekken ze mee met hun slurf en steken ze in hun bek. Nadat we als koning en koninginnen genoten hebben zijn we naar de long-neck karen gegaan. Een echt koop walhalla. De long-neck leven van de toeristen. Entree betalen en vooral veel sjaals kopen. Dat is hun specialiteit. Overal wordt je uitgenodigd om even te gaan zitten en een praatje te maken, dus ook wel erg gezellig.

Na de long-neck people nog naar een Chinese village geweest. Daar wat wijn gekocht en vaag chinees gegeten en wat rondgekeken. Verder niet zo bijzonder. Onze chauffeur vroeg of we nog even naar de grens met Birma wilden. Nou oke, waarom niet?!?!

De grens met Birma is dus een onofficiele grensovergang, wat het dus best spannend maakt. Loopgraven met houders om je geweer op te leggen. Kaarten van de omgeving en verrekijkers om te kijken of er geen illegalen rondlopen en of er niet gevochten wordt. (Dagelijkse kost daar). Net even of je in een film belandt… Erg leuke ervaring!!

Na Mae Hong Son zijn we dan maar weer naar Pai gegaan.

‘s Morgens vroeg vanuit Bangkok gevlogen in een echt kut-vliegtuig. Bangkok Airways heeft hele mooie versierde vliegtuigen (wij hadden er eentje met vissen erop) en ook met plaatsnamen erop. Wij hadden de eer om in het vliegtuig van het eiland “kut” te zitten. (Foto volgt…) We hadden een tussenstop in Sukothai, het mooiste vliegveld wat we ooit gezien hebben!! Sukothai is niet zo groot en zo ook het vliegveld niet. Mensen zijn aan het werk naast de landings/startbaan om de bloemperken mooi bij te houden. Het vliegveld bestaat verder uit 3 gebouwtjes, rondom helemaal open en een dak geinspireerd door de tempels. Hier hebben we een uur gewacht, vanwege de slechte weersomstandigheden in Chiang Mai. (Het was een beetje mistig…)

Maar goede vlucht gehad en de dag in Chiang Mai gespendeerd. Weer leuke souvenirtjes gekocht op de night-market en rondgelopen op het flower festival, wat een paar dagen duurt en een behoorlijke attractie is. De Thai’en houden heel erg van eten en uiteraard waren er net zoveel eet-standjes als bloemenstandjes. Leuke markt, mooie bloemen (uiteraard heb ik wel mooiere gezien) en een gezellige boel. Niet zoveel bijzondere bloemen, wel maar liefst 2 anthuriums gezien. En celosia’s groeien hier gewoon buiten bij mensen in de tuin. Tja, waar je al niet je best voor doet in het Westland, hier pluk je ze bijna wild.

Gezellige dag gehad en vanwege onze tijdsplanning de dag erop meteen de bus naar Mae Hong Son.

Na de busreis vanaf de grens weer terug in Bangkok. Guesthouse uitgezocht en mensen gaan kijken op Khao San Road. Heel slecht een hamBurger King gegeten (wel lekkere rosti frietjes) en lekker misselijk geweest daarna. Maar goed, ‘s nachts na de kroeg weer goedgemaakt met een heerlijke Pad Thai!! (Eindelijk weer eens een echte Thaise fried noodle).

De dag erop een extra kamer geboekt, want vandaag halen we Anneke (Frank z’n moeder) op van het vliegveld! Op tijd geland en een gezellig gebruind ontvangstcomité voor een warm welkom. Op naar Bangkok city! Meteen naar het backpackers gedeelte om het “echte” Azie te laten zien. Na een korte tour door Khao San Road met de boot de Phraya Chao rivier (of zoiets) overgegaan voor een tempelbezoek. Een unieke want de buitenkant is heel mooi versierd met Chinees porselein. Onwijs mooi!!

Heerlijk Thais gegeten en lekker geslapen. Frank en ik hebben alvast een tas vol souvenirtjes achtergelaten in het guesthouse in Bangkok (een tas van een kilo of 10…), zodat we in het noorden opnieuw onze slag kunnen slaan!