Dit is hem dan, ons guesthouse hier in Kanchanaburi. Het is een leuk hutje floating op het water… Na ons ontbijt in Bangkok zijn we met de tuktuk naar Thonburi station gegaan, maar dat bleek alleen een treinstation te zijn en de trein ging pas 1,5 uur later, dus maar de tuktuk naar het busstation Sai Tai Mai.. Hier ging de bus, waar we de komende 3 uur in zouden zitten. Gelukkig met airco, want het was ondertussen al een graad of 30+..
De busrit ging snel, ook al duurde het 3 uur, tijd is een relatief begrip heb ik nu al weer door, en bij elke bushalte stop kwamen er mensen in om eten en drinken te verkopen, erg relaxed! In Kanchanaburi een Guesthouse uitgezocht en maar het stadje gaan verkennen. Lopend met de plattegrond van de Lonely Planet opgeslagen in ons geheugen. Terug toch maar de tuktuk genomen…
‘s Avonds lekker biertjes gedronken, gelezen en een plan voor vandaag bedacht.
Vandaag was onze la-la-la dag. Een dag waarin we niet teveel plannen en een beetje de omgeving van ons guesthouse bekijken. We hebben dus een fietsje gehuurd (even wennen, want ze rijden hier links en als malloten door elkaar) en op naar het JEATH museum waarin de geschiedenis wordt verteld van de Death Railway (Birma-spoorweg), angezien hier de Bridge over the River Kwai ligt. Na alle indrukwekkende foto’s, verhalen (veel oude Nederlandsche couranten waren tentoongesteld door alle overlevende oude Nederlandse PoW’s (zoek maar op op internet). De H in JEATH is van Holland. Na het museum moesten we natuurlijk wel de bridge bezoeken. Onderweg een leuk restaurantje gezien (lees: huiskamer van iemand zonder muren o.i.d., met eettentjes aan de straatkant en vage Indiase films), waar we heerlijke noodle-soup hebben gegeten (voor 46 Baht = € 1,00). We zitten nog overeind, dus het zal wel goed geweest zijn.
Vandaag was onze la-la-la dag. Een dag waarin we niet teveel plannen en een beetje de omgeving van ons guesthouse bekijken. We hebben dus een fietsje gehuurd (even wennen, want ze rijden hier links en als malloten door elkaar) en op naar het JEATH museum waarin de geschiedenis wordt verteld van de Death Railway (Birma-spoorweg), angezien hier de Bridge over the River Kwai ligt. Na alle indrukwekkende foto’s, verhalen (veel oude Nederlandsche couranten waren tentoongesteld door alle overlevende oude Nederlandse PoW’s (zoek maar op op internet). De H in JEATH is van Holland. Na het museum moesten we natuurlijk wel de bridge bezoeken. Onderweg een leuk restaurantje gezien (lees: huiskamer van iemand zonder muren o.i.d., met eettentjes aan de straatkant en vage Indiase films), waar we heerlijke noodle-soup hebben gegeten (voor 46 Baht = € 1,00). We zitten nog overeind, dus het zal wel goed geweest zijn.
Bij de Kwai River Bridge was het erg druk, elk jaar wordt in de eerste week van december de aanleg van de spoorweg herdacht, dus je moest een kaartje kopen om vuurwerk etc. te bekijken. We hebben van een afstandje de brug kunnen bekijken, omdat we geen zin hadden om te blijven wachten op het vuurwerk. De brug is verder niet zo bijzonder…
Vanavond heerlijk gegeten en nu maar weer tijd gezocht om te internetten. Morgen naar Erawana National Park en overmorgen verlaten we Kanchanaburi alweer voor Sanklaburi, verder richting de grens met Birma.. Tot dan!!
Was ik nou maar wel meegegaan in je koffer! =O
Daar is het nu avond he? Ik moet zo nog gaan werken.. Pff was het hier ook maar alvast avond.. haha
Doeggg XxX
Het klinkt echt geweldig gewoon!
Ik wil ook wel daarheen.
Geniet lekker van je reis en we lezen wel weer verder.
groetjes!!
ps. we leuk dat jullie een lala-dag plannen!
Hey!
Klinkt heel goed, een druk dagprogramma, zo te lezen. Ondanks de lalala-dag…
Maar wel heerlijk, al die nieuwe dingen en indrukken!
Hier is het even anders. Vanochtend voor het eerst helemaal wit gevroren buiten. Inmiddels schijnt de zon, maar het is lekker fris! Geen 30 dus…
Gisteren hebben Rob en ik er 6 uur over gedaan om van Rotterdam naar de camping te rijden, 2 gekantelde vrachtauto’s op de A16 en A15. Dussss, wees maar blij dat jullie lekker daar in de bus zitten i.p.v. hier in de file, haha!
Veel plezier de komende dagen!
Kus van Janneke
Ik ben niet jaloers..
Ik ben echt niet jaloers…
Ik ben echt helemáál niet jaloers….
Hey Asje,
We missen je wel bij naaiclubje “de 3 sneetjes”!
Aardig wat gordijnen af te meten en te naaien….
Kus, Janneke
gaaf hoor!!!!!!!!1
gr
Hoi Astrid,
Leuke site. Ik zal proberen zo vaak mogelijk te kijken, en te checken of je geen dingen doet die ik ook niet zou doen of andersom ;-) Heb veel plezier daar, geniet en we blijven je volgen.
Groetjes Marianne en de kids
You are living the life…
zucht…
xx
ps. wat moeten wij op dit moment met het weer van Belgie??
Aan de andere kant worden we ook alleen maar jaloers als we het weer van Thailand te zien krijgen.:)
Hi lieverdjes,
Nog maar een reactie. Zijn jullie lekker veel tijd kwijt met alles te lezen. Moeten jullie maar niet van die erg leuke dingen doen!!.
Zoals Pientje al zei, we zijn helemaal niet jaloers.
Hoop dat jullie snel weer een keer kunnen internetten, blijven we op de hoogte. Wil wel een olifantenfoto zien.
Hier is het alleen maar koud en ERG nat. Denk maar af en toe aan ons.
dikke kus en liefs ANNEKE
hallo astrid en frank,prachtige verhalen en foto’s we kijken iedere dag wat jullie nu weer meemaken ,we zijn er dan ook een beetje bij .
We wensen jullie nog heel veel plezier ,ik weet niet of ze daar ook kerst vieren maar in ieder geval een heel fijn 2007 ,een dikke knuffel van ons groetjes!!!