Dit is hem dan, ons guesthouse hier in Kanchanaburi. Het is een leuk hutje floating op het water… Na ons ontbijt in Bangkok zijn we met de tuktuk naar Thonburi station gegaan, maar dat bleek alleen een treinstation te zijn en de trein ging pas 1,5 uur later, dus maar de tuktuk naar het busstation Sai Tai Mai.. Hier ging de bus, waar we de komende 3 uur in zouden zitten. Gelukkig met airco, want het was ondertussen al een graad of 30+..
De busrit ging snel, ook al duurde het 3 uur, tijd is een relatief begrip heb ik nu al weer door, en bij elke bushalte stop kwamen er mensen in om eten en drinken te verkopen, erg relaxed! In Kanchanaburi een Guesthouse uitgezocht en maar het stadje gaan verkennen. Lopend met de plattegrond van de Lonely Planet opgeslagen in ons geheugen. Terug toch maar de tuktuk genomen…
‘s Avonds lekker biertjes gedronken, gelezen en een plan voor vandaag bedacht.
Vandaag was onze la-la-la dag. Een dag waarin we niet teveel plannen en een beetje de omgeving van ons guesthouse bekijken. We hebben dus een fietsje gehuurd (even wennen, want ze rijden hier links en als malloten door elkaar) en op naar het JEATH museum waarin de geschiedenis wordt verteld van de Death Railway (Birma-spoorweg), angezien hier de Bridge over the River Kwai ligt. Na alle indrukwekkende foto’s, verhalen (veel oude Nederlandsche couranten waren tentoongesteld door alle overlevende oude Nederlandse PoW’s (zoek maar op op internet). De H in JEATH is van Holland. Na het museum moesten we natuurlijk wel de bridge bezoeken. Onderweg een leuk restaurantje gezien (lees: huiskamer van iemand zonder muren o.i.d., met eettentjes aan de straatkant en vage Indiase films), waar we heerlijke noodle-soup hebben gegeten (voor 46 Baht = € 1,00). We zitten nog overeind, dus het zal wel goed geweest zijn.
Vandaag was onze la-la-la dag. Een dag waarin we niet teveel plannen en een beetje de omgeving van ons guesthouse bekijken. We hebben dus een fietsje gehuurd (even wennen, want ze rijden hier links en als malloten door elkaar) en op naar het JEATH museum waarin de geschiedenis wordt verteld van de Death Railway (Birma-spoorweg), angezien hier de Bridge over the River Kwai ligt. Na alle indrukwekkende foto’s, verhalen (veel oude Nederlandsche couranten waren tentoongesteld door alle overlevende oude Nederlandse PoW’s (zoek maar op op internet). De H in JEATH is van Holland. Na het museum moesten we natuurlijk wel de bridge bezoeken. Onderweg een leuk restaurantje gezien (lees: huiskamer van iemand zonder muren o.i.d., met eettentjes aan de straatkant en vage Indiase films), waar we heerlijke noodle-soup hebben gegeten (voor 46 Baht = € 1,00). We zitten nog overeind, dus het zal wel goed geweest zijn.
Bij de Kwai River Bridge was het erg druk, elk jaar wordt in de eerste week van december de aanleg van de spoorweg herdacht, dus je moest een kaartje kopen om vuurwerk etc. te bekijken. We hebben van een afstandje de brug kunnen bekijken, omdat we geen zin hadden om te blijven wachten op het vuurwerk. De brug is verder niet zo bijzonder…
Vanavond heerlijk gegeten en nu maar weer tijd gezocht om te internetten. Morgen naar Erawana National Park en overmorgen verlaten we Kanchanaburi alweer voor Sanklaburi, verder richting de grens met Birma.. Tot dan!!