Dit is hem dan, ons guesthouse hier in Kanchanaburi. Het is een leuk hutje floating op het water… Na ons ontbijt in Bangkok zijn we met de tuktuk naar Thonburi station gegaan, maar dat bleek alleen een treinstation te zijn en de trein ging pas 1,5 uur later, dus maar de tuktuk naar het busstation Sai Tai Mai.. Hier ging de bus, waar we de komende 3 uur in zouden zitten. Gelukkig met airco, want het was ondertussen al een graad of 30+..

De busrit ging snel, ook al duurde het 3 uur, tijd is een relatief begrip heb ik nu al weer door, en bij elke bushalte stop kwamen er mensen in om eten en drinken te verkopen, erg relaxed! In Kanchanaburi een Guesthouse uitgezocht en maar het stadje gaan verkennen. Lopend met de plattegrond van de Lonely Planet opgeslagen in ons geheugen. Terug toch maar de tuktuk genomen…

‘s Avonds lekker biertjes gedronken, gelezen en een plan voor vandaag bedacht.

Vandaag was onze la-la-la dag. Een dag waarin we niet teveel plannen en een beetje de omgeving van ons guesthouse bekijken. We hebben dus een fietsje gehuurd (even wennen, want ze rijden hier links en als malloten door elkaar) en op naar het JEATH museum waarin de geschiedenis wordt verteld van de Death Railway (Birma-spoorweg), angezien hier de Bridge over the River Kwai ligt. Na alle indrukwekkende foto’s, verhalen (veel oude Nederlandsche couranten waren tentoongesteld door alle overlevende oude Nederlandse PoW’s (zoek maar op op internet). De H in JEATH is van Holland. Na het museum moesten we natuurlijk wel de bridge bezoeken. Onderweg een leuk restaurantje gezien (lees: huiskamer van iemand zonder muren o.i.d., met eettentjes aan de straatkant en vage Indiase films), waar we heerlijke noodle-soup hebben gegeten (voor 46 Baht = € 1,00). We zitten nog overeind, dus het zal wel goed geweest zijn.

Bij de Kwai River Bridge was het erg druk, elk jaar wordt in de eerste week van december de aanleg van de spoorweg herdacht, dus je moest een kaartje kopen om vuurwerk etc. te bekijken. We hebben van een afstandje de brug kunnen bekijken, omdat we geen zin hadden om te blijven wachten op het vuurwerk. De brug is verder niet zo bijzonder…

Vanavond heerlijk gegeten en nu maar weer tijd gezocht om te internetten. Morgen naar Erawana National Park en overmorgen verlaten we Kanchanaburi alweer voor Sanklaburi, verder richting de grens met Birma.. Tot dan!!

Nu alvast een kort berichtje vanuit Bangkok!! Vanmiddag om 12.30 Thai-tijd aangekomen op het nieuwe vliegveld. De reis ging erg goed, weinig geslapen, geweldig eten… , maar toch ging het snel.

Vanuit het vliegveld meteen de file in met de eerste Thai die we spraken, een aardige taxi-chauffer die gelukkig de weg wist, met een hele gezellige taxi-auto. Ramen vol met stickers, mooie kleedjes over de stoelen en een borrelglaasje (heilig?) water op zijn dashboard, een stuur met ingelegd parelmoer en een originele-bell helicopter-joystick-bestuurpook als versnellingspook. Zaterdag is de koning jarig, dus de stad wordt versierd. Douche war erg lekker (zie ook reviews: Ibrik resort) en het eten erg lekker. (Meteen maar met een curry begonnen, is goed voor de porien…)

Frank heeft me meteen meegenomen naar Khoa San Road, het backpackers-walhalla.. Het is dat we hier aan het einde van de reis nog terug komen, anders had ik nu alles al leeg gekocht!! Erg gezellig, veel spullen, veel (rondlopende) tassen en guesthouses. We proberen van elk guesthouse een review op deze site te zetten, voor degenen die na ons naar Azie gaan.. Een soort van Lonely Frank & Astrid.

Morgen gaan we naar Kanchanaburi. Dat is hier 130 km. verderop en we zijn er achter dat er elke 15minuten een bus vertrekt vanuit Bangkok. Kleine moeite dus. Die 130 km. doen we dan in 3 uur, maar vergeet niet dat we daar dan 1 euro per persoon voor betalen (52 baht).

Afgezien van alle souveniertjes die we natuurlijk zelf gaan verzamelen zijn er een aantal items die we voor anderen mee terug nemen:

Hakmes voor Chris
Potje Tiger Balsem
Akai MPD24 voor Frank
??

Oftewel, heb je nog wensen, laat maar horen in de reacties!